تبلیغات
احسن الخالقین( احکام)

حکم تشکیل چند نماز در جمعه یا عیدین (عید سعید فطر و قربان) (مرجع تقلید آیةالله خامنه ای


جواب مطابق نظر همه مراجع عظام، اگر در جایی نماز جمعه اقامه شود؛ در فاصله‏اى کمتر از یک فرسخى آن نباید نماز جمعه دیگرى منعقد شود. (بنابراین، اگر در فاصله کمتر نماز جمعه برگزار شود، هر کدام که زودتر شروع کند نمازشان صحیح و هرکدام دیرتر شروع کنند نمازشان باطل است و اگر هر دو با هم و در یک لحظه تکبیرة الاحرام بگویند نماز هردو باطل است

فتاوای برخی از مراجع عظام در خصوص مقدار فاصله بین دو نماز:
-1 
آیةالله العظمی امام خامنه ای (مدّظلّه): اگر بین محل برگزارى نماز جمعه یک فرسخ شرعى فاصله باشد، مانع ندارد.‏‏
-2
آیةالله العظمی سیستانی (مدّظلّه): باید بین اقامه دو نماز جمعه حداقل یک فرسخ فاصله باشد.
-3 
آیةالله العظمی مکارم شیرازی (مدّظلّه): فاصله دو نماز جمعه باید کمتر از یک فرسخ نباشد که اگر در کمتر از یک فرسخ دو نماز جمعه خوانده شود نماز اوّلى صحیح و دومى باطل است.
-4
آیةالله العظمی فاضل لنکرانی (قدّس سرّه): کمترین فاصله بین دو نماز جمعه باید یک فرسخ باشد و یک نماز جمعه در یک شهر بخوانند کافی است و نماز جمعه و جماعت برای اجتماع مردم است و اگر کاری موجب تفرقه شود جایز نیست.
-5
آیةالله العظمی صافی گلپایگانی (مدّظلّه): چنانچه فاصله ی دو محل از طریق متعارف یک فرسخ یا بیشتر باشد اقامه ی نماز جمعه بلامانع است.

البته حکم مذکور فقط شامل نماز جمعه هست و شامل نماز عیدین نمیشود، اما مطابق فرمایشات برخی از مراجع عظام؛ نماز جمعه و جماعت برای اجتماع مردم است و اگر کاری موجب تفرقه شود جایز نیست، بنابراین شایسته هست اعزّه محترم روحانی در هرکجای کشور عزیزمان هستند بخاطر تقویت هرچه بیشتر وحدت و شکوه مؤمنین خصوصاً نظام مقدس جمهوری اسلامی و ناامید کردن دشمنان طمعکار از خود و نیز مرعوب ساختن دشمنان، از تشکیل اجتماعات کوچکتر (برای نماز عیدین) و تک محوری پرهیز کنند. یاحقّ

روزه های حرام

شرایط قربانی، چیست؟

پرسش

آیا کسانی که می‌خواهند در عید قربان قربانی کنند، مهم است تعدادشان زوج یا فرد باشد؟

پاسخ اجمالی

شرایط و احکامی برای قربانى واجب (مانند قربانی در حج)، ذکر شده، که برخی از آنها چنین است:
۱. قربانى ‏اگر شتر است باید سن ‏آن کمتر از پنج سال نباشد و داخل در شش سال شده باشد و اگر گاو یا بُز است بنا بر احتیاط کمتر از دو سال نباشد و داخل در سه سال شده باشد[1] و در گوسفند غیر از بُز باید هفت ماهش تمام و داخل در هشت ماه شده باشد و کمتر از آن کافى نیست.[2]
۲. نباید بیمار باشد.[3]
3. باید خیلى پیر نباشد.[4]
4. ناقص نباشد. بنابراین حیوانى که یک چشم یا هر دو چشم او کور باشد یا لنگ[5] یا گوش‌بریده و یا دم‌بریده باشد، کافى نیست.[6]
5. باید عرفاً لاغر نباشد و اگر در گرده او پیه باشد کافى است.[7]
6. در قربانی واجب، شراکت چند نفر در یک قربانی، در حال اختیار کفایت نمى‌کند؛ بلکه در حال ضرورت نیز، محل اشکال است؛[8] ولی شراکت چند نفر در قربانىِ مستحب، اشکالی ندارد.[9] و مهم نیست که تعدادشان زوج باشد یا فرد.


روزه های حرام از نگاه شیعه

«اول» روزه‏ عید فطر و عید قربان

«دوم» روزه‏ ایّام تشریق و آن یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذى الحجه است براى كسى كه در مِنا باشد چه براى اعمال حج چه غیر آن بنا بر اقوى.

«سوم» روزه‏ یوم الشك به قصد رمضان و [اما] به نیّت آخر شعبان مانعى ندارد.[10]

«چهارم» روزه‏ وفاء نذر معصیت؛ مثل آن كه نذر كرده باشد كه اگر متمكن شود از فلان حرام یا ترك فلان واجب، روزه بگیرد. یا به قصد شكر براى آن كه فلان معصیت را مرتكب شده روزه بگیرد كه حرام است به خلاف آن كه روزه بگیرد به شكرانه‏ آن كه ممنوع از فلان معصیت شود كه مانعى ندارد.[11]

 «پنجم» روزه‏ صمت كه نیّت كند امساك از تكلّم را در تمام روز یا آن كه نیّت كند امساك از مفطرات و امساك از تكلّم را با هم به خلاف آن كه امساك كند از كلام بدون آن كه جزء نیّت نماید هر چند بنا گذارد بر سكوت در روزه بدون آن كه امساك از آن را در نیّت داخل كند.

«ششم» روزه‏ وصال و آن امساك از مفطرات یك روز و یك شب تا سحر یا امساك دو روز و یك شب متّصل با قصد آن كه امساك شب هم، جزء روزه باشد. بلى، اگر بدون قصد امساك، شب افطار را تأخیر بیندازد تا سحر مانعى ندارد هر چند خلاف احتیاط است.

«هفتم» روزه‏ غیر واجب براى زن اگر مزاحم حق زوج باشد و احوط ترك آن است بدون اذن زوج هر چند مزاحم حق او نباشد، بلكه با نهى او احتیاط به ترك، ترك نشود.

«هشتم» روزه‏ غیر واجب براى مملوك اگر مزاحم حق مولى باشد و احوط ترك آن است بدون اذن مولى هر چند مزاحم حق او نباشد بلكه با نهى او احتیاط ترك نشود.

«نهم» روزه‏ غیر واجب براى فرزند در صورتى كه موجب اذیت والدین باشد.

«دهم» روزه‏ مریض و روزه‏ كسى كه مضرّ به او باشد.

«یازدهم» روزه‏ مسافر مگر در صورى كه استثناء شده و گذشت.

.«دوازدهم» روزه‏ تمام عمر حتى عیدین بنا بر آن چه در خبر وارد است و الّا محتمل است كه حرمت آن به سبب اشتمال بر روزه‏ عیدین باشد و بنا بر این گزینۀ مستقلی نیست.

روزه‏هاى مكروه:

 «اول» روزه‏ روز عاشورا. «دوم» روزه‏ روز عرفه براى كسى كه بترسد كه روزه، باعث ضعف او شود از دعایى كه افضل از روزه است و هم چنین مكروه است[12] روزه‏ آن اگر شك در هلال ذى حجه داشته باشد كه مبادا در واقع آن روز عید قربان باشد. «سوم» روزه‏ میهمان بدون اذن میزبان، بلكه با نهى او احوط ترك است بلكه بدون اذن نیز احوط ترك است. «چهارم» روزه‏ فرزند بدون اذن پدر بلكه احوط ترك آن است خصوصاً با نهى او بلكه اگر روزه باعث اذیت پدر باشد حرام است و ظاهر آن است كه روزه‏ پسرِ پسر نیز به حكم روزه‏ پسر است. و بهتر مراعات اذن مادر است و اگر باعث اذیت او باشد حرام است


 


[1]. آیة اللَّه فاضل لنکرانی(ره): اگر داخل در دو سال شده باشند کفایت می‌کند ولى بهتر است کمتر از دو سال‏ نداشته باشند.

[2]. موسوى شاهرودى‏، سید مرتضى، جامع الفتاوى مناسک حج، ص 197، تهران، نشر مشعر، چاپ سوم، 1428ق.

[3]. آیات عظام: تبریزى، خوئى، سیستانى: بنابر احتیاط مستحب‏.

[4]. آیات عظام: تبریزى، خوئى، سیستانى، خامنه‌اى: احتیاط مستحب نباید پیر باشد.

[5]. آیة اللَّه مکارم: لنگى مختصر مانع ندارد.

[6]. جامع الفتاوى مناسک حج، ص 197؛ «شکسته بودن شاخ قربانی»، سؤال 18220.

[7]. آیة اللَّه خوئى: پیه داشتن گرده ملاک نیست. آیة اللَّه مکارم: اگر بر کلیه او مقدارى چربى باشد کافى است. جامع الفتاوى مناسک حج، ص 198.

[8]. محمودی، محمد رضا،مناسک حج (محشى)، ص 493، مشعر، تهران، 1429 ق.

[9]. محمدی خراسانی، علی،شرح تبصرة المتعلمین، ج‌1، ص 322، بی جا، بی تا.

 [10. الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى،  ج‏۲، ص ۱۸۴؛ مجمع الرسائل (المحشى لصاحب الجواهر)، ج‏۱، ص ۴۶۸؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحكام الدین، ج‏۱، ص  ۱۳۹

[11]. الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏۲، ص  ۱۸۵

[12] . الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏۲، ص ۱۸۴؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحكام الدین، ج‏۱، ص ۱۳۸٫





برچسب ها: عید قربان، قربانی، روزه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 31 شهریور 1394 توسط : الف الف

ماه رجب المرجب هفتمین ماه قمری است و یکی از ماههای حرام ، و  ازماههای  بسیار شریف و پر برکتی است که اعمال بسیاری از طرف پیامبر اکرم (ص) و امامان معصوم (ع) مانند نماز واذکار واستغفارات و غسل های مستحبی  - در آن وارد شده است. انسان باید، از این فرصت استفاده کرده و با خواندن دعاهای وارده و انجام نمازهای مستحبّی در این ماه، به اندازه توان، خود را از گناهان پاک نماید. کسی که گناهکار است باید از فرصت این ماه استفاده کرده و توبه واقعی نماید و نماز و روزه های قضای خود را بجا آورد؛ [1] اگر اعمال مستحبی در این ماه مانند نماز در لیلة الرغائب- دارای ثواب های زیادی است، به جهت این است که آدمی بهره خود را از این ماه برده و با انجام آنان و توبه واقعی، مسیر کمال خود را پیدا کرده و به خداوند تقرّب جوید و محبوب خداوند شود؛ اما این بدین معنا نیست که شخص گناهکار بدون توبه و با ادامه انجام گناه از ثواب نماز در لیلة الرغائب بهره مند شود . گفتنی است که افرادی که به شدت آلوده در گناه شده اند توفیق انجام چنین اعمالی را نیز نمی یابند.

لذا آدمی باید قبل از فرا رسیدن این شب ها و اوقات شریف، مراقب خود بوده و بیش از سایر وقت ها حال خویشتن را بررسى کند و بکوشد که گناهى در او نباشد تا از نور عبادت بهره مند شده و مانند فردی نباشد که دوست گران قدری او را محترم شمرده و به مجلسش دعوت کرده، اما او بعد از حضور در این مجلس به رفتاری بپردازد که موجبات آزردگی خاطر رفیق مهربانش را فراهم آورد. بر این اساس شایسته نیست که انسان در خانه رحمان و مهربانی، به عبادت شیطان بپردازد که در این صورت با این اعمال سزاوار خوارى بزرگى شده و به جاى بدست آوردن بزرگداشت خدا، ذلّت و خوارى بدست خواهد آورد.

 ثواب های الهی بر اساس استحقاق بندگان نیست، بلکه تفضّل و رحمتی است که خداوند بر اساس رفتارهای بندگان در دنیا و قابلیت هایی که کسب کرده اند، به آنها لطف می کند [2] . بندگان (در صورتی که خداوند به آنها وعده ای نمی داد) هیچ حقی برای دریافت ثواب و پاداش از خدا نداشتند؛ چون تمام اعمالی که در دنیا انجام داده اند به وسیله نعمت های خداوند بوده است؛ و خداوند بر اساس رحمت و حکمت خود به بندگان وعده اجر و پاداش داده و خود را ملزم به اجرای آن دانسته است. پس این رحمت بی انتها و حکمت کامل الهی است که تعیین کننده میزان پاداش اعمال است نه سختی و راحتی یا کوتاهی و طول اعمال.

 شخص گناهکار اگر توبه نماید و تصمیم بر ترک گناه داشته باشد و گناه گذشته خود را با انجام عبادات و کارهای نیک و پسندیده جبران نماید، خداوند مهربان او را می آمرزد؛ همان طور که در قرآن کریم   می فرماید:   «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است». [3]

 نکته مهم : دعاها، زیارات و نمازهای مستحبی، در صورتی دارای ثواب وعده داده شده برای انجام دهنده آنان هستند که تمام شرایط در آنها رعایت شده باشد؛ همانند ادای تکالیف و واجبات شرعی، داشتن معرفت،و اخلاص.

سئوال :آیا نوافل یومیه را چنانچه موفق نشویم در وقت خودش بخوانیم می توانیم در خارج از وقت به نیت قضا بجا آوریم ؟ همچنین بعضی از نمازها و یا اورادی که وقت مخصوص دارد (مثل نمازهایی که در بعض اوقات از ماه رجب مستحب می شود) آیا می شود آنها را در خارج از وقت به قصد قضا بجا آورد؟ نافله شب چنانچه قضا شد برای قضای آن تا کی وقت داریم؟

اعمال و نمازها و دعاهای مستحبی دارای مصالح و منافعی است که در صورت انجام نصیب افراد می شود و اگر انسان آنها را به جا نیاورد خود را از آن مصالح و منافع محروم کرده است ولی مرتکب گناه نشده است. هر چه این گونه اعمال در وقت خود و با تمام شرایط و ویژگی های آنها بجا آورده شود ثواب و پاداش آن کامل تر خواهد بود. ولی در صورتی که انسان به هر دلیل نتواند آنها را در وقت خود و یا با تمام خصوصیات و ویژگی ها به جا آورد نباید خود را به طور کلی از ثواب آنها محروم گرداند بلکه می تواند با انجام همه یا بخشی از آنها در وقت دیگر، مقداری از ثواب و پاداش را تحصیل کند مراجع معظم تقلید و فقهاء بزرگ با استفاده از روایات فرموده اند: قضاء کردن نوافل یومیه مستحب مؤکّد است، بلکه بعید نیست که قضاء نمازهاى مستحبى دیگری که وقت خاصی براى آنها مقرر شده نیز مستحب باشد. ولی بهتر آن است که قضاء آنها را به عنوان احتمال مطلوبیّت(قصد رجاء) به جا آورد.[4]

 حضرت آیة الله بهجت به این نکته اشاره کرده اند که: نمازهای مستحبی که وقت خاص دارند در صورت ترک، قضای آنها مستحب است.[5]

 حضرت آیة الله مکارم شیرازی نیز در پاسخ به سؤالی در این زمینه بیان داشته اند: می تواند قضا کند .[6]

 بنا بر این به طور کلی ، هر نماز مستحبی (نافله شب،نوافل یومیه و...) را که نتوانسته باشیم در وقت مخصوص خودش انجام دهیم ، می توان قضای آن را در وقت دیگری انجام داد و هیچ گونه محدودیتی برای زمان قضای آن وجود ندارد. و بهتر است اگر بخواهیم نماز های مستحبی غیر از نافله های یومیه را در خارج از وقت خاص شان به جا آوریم به قصد رجاء به جا آوریم.

سئوال :آیا جایز است در حال خواندن نماز قضای واجب، نیت نماز نافله هم داشت؟

جواب کوتاه :خیر، تداخل نماز واجب و مستحب صحیح نیست و روزه هم تنها با یک نیت صحیح است.
پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[7]
حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):
در فرض سؤال صحیح نیست.
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
در فرض سوال صحیح نیست و روزه هم تنها با یک نیت صحیح است.
حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):
خیر.
حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):
تداخل تنها بین بعضی از نمازهای مستحب مانند نوافل یومیه و نماز جعفر طیار است و تداخل نماز واجب و مستحب صحیح نیست.
حضرت آیت الله هادوی تهرانی (دامت برکاته):
خیر.

  سئوال :چرا در یکی از دعاهای ماه رجب مردها باید هنگام خواندن قسمت آخر دعا، محاسن خود را با دست چپ گرفته و انگشت اشاره دست راست را تکان دهند؟

روایت مورد پرسش در منابع روایی این گونه نقل شده است: «... قَالَ ثُمَّ مَدَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع) یَدَهُ الْیُسْرَى فَقَبَضَ عَلَى لِحْیَتِهِ وَ دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ وَ هُوَ یَلُوذُ بِسَبَّابَتِهِ الْیُمْنَى، ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِکَ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَام‏...»؛[8] راوی می گوید؛ پس امام صادق (ع) با دست چپش، ریش خود را گرفت و این دعا را می خواند، در حالی که درخواست پناهندگی می کرد، با انگشت سبابه راست خود ... .

«یلوذ» در این جا به معنای درخواست پناهندگی است؛ یعنی با انگشت راست خود در این هنگام درخواست پناه می کرد.

 با توجه به این متن، به احتمال قوی، قرار دادن دست ها و انگشتان در این وضعیت در آن زمان، نشانی از پناه خواستن و نوعی تضرع و زاری به شمار می آمد و به معنای تسلیم بود؛ چنان که اکنون بلند کردن دست ها علامت تسلیم است؛ به همین دلیل امام (ع) هنگام خواندن این دعا، خود را با این وضعیت به پروردگار پناهنده می کرد، اگر چه امروزه این گونه عرفی وجود ندارد. اما چون این حالت به صورت نمادی در آمده است، نه تنها هیچ اشکالی در انجام آن نیست، بلکه ثواب نیز بر آن مترتب است؛ چون یکی از حجت های ما در انجام اعمال دینی، سیره و روش معصومان است.

منابع :

[1]  ملکی تبریزی، میرزا جواد آقا، المراقبات، فصل هشتم، ص 79 81، مؤسسه دار الاعتصام، ایران، چاپ اول، 1416ق.

[2]  مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 23، ص 361، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.

[3] زمر، 53.

[4]  الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏2، ص: 30 ،مسأله 14، با ویرایش.

[5]   رساله توضیح المسائل، محمد تقی بهجت، مسأله 1129، ناشر دفتر معظم له ، چاپ امیر ، قم ، چاپ هجدهم ، 1378 .

[6]   سایت معظم له ، استفتائات ، نمازهای مستحبی

[7] . استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه‌ای، سیستانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) توسط سایت اسلام کوئست

 [8] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 95، ص 390، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404ق.

 

 





برچسب ها: ماه رجب، مستحبی، ادعیه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 19 فروردین 1394 توسط : الف الف

آیا می‌شود اضافه خرج ایام فاطمیه را در محرم خرج کرد؟
آنچه را که مردم  برای ایام فاطمیه به دست اندرکاران هیئت داده اند ، در محرم نمی‌توان خرج کرد. ولی اگر داده باشند برای عزاداری به طور مطلق، یعنی معلوم باشد برای عزاداری داده اند چه ایام فاطمیه چه ایام محرم، اشکالی ندارد. یا اینکه افرادی که دریافت کرده اند این مبالغ را و اجازه گرفته اند یا وکالت تام گرفته اند برای مخارج عمومی عزاداری در ایام مختلف، آن هم اشکالی ندارد. اما اگر مشخص نباشد یعنی اجازه نگرفته باشند یا مردم داده اند برای عزاداری ایام فاطمیه، نمی‌شود در ایام محرم خرج کرد و عکس مطلب هم همین است.(1)

پوشیدن لباس مشکی و عزاداری برای حضرت فاطمه زهرا (س)

سؤال: آیا پوشیدن لباس سیاه در ایام شهادت حضرت زهرا با توجه به وحدت و کراهت لباس سیاه جایز است؟

سؤال: آیا برپائی مراسم عزاداری در ایام فاطمیه باتوجه به مخالفت برخی دستگاههای کشور جائز است؟

سؤال: آیا در خانه حضرت زهرا را آتش زدند یا شهادت ایشان طبق گفته برخی افسانه است؟

پاسخ: 1- با توجه به این که پوشیدن لباس مشکی در ایام شهادت حضرات معصومین نوعی تعظیم شعائر الهی محسوب می شود کراهت ندارد.

پاسخ: 2- هرگاه مراسم به شکلی برگزار گردد که باعث تفرقه صفوف مسلمین نگردد هیچ کس نباید مانع آن گردد و کسانی که مانع برگزاری می شوند تصورشان این است که بعضی از عزاداران شعارهای تندی بر ضد اهل سنت می دهند که در این شرایط باعث تفرقه است.

پاسخ: 3- آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا نرفتند . اسناد این سخن را در کتاب یورش به خانه وحی به نقل از کتابهای اهل سنت آورده ایم.(2)




ادامه مطلب


برچسب ها: فاطمیه، نوروز،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 28 بهمن 1393 توسط : الف الف

فلسفه ولایت فقیه چیست؟

مقدمه : بعد از سی وشش سال از  تشکیل نظام مقدس جمهوری  اسلامی ایران گروهی معاند و مغرض و ضد انقلاب  در صدد آن بر می آیند که با نشان دادن تصاویری از رژیم منحوس پهلوی در مکانهای زیارتی از جمله حرم امام  رضا علیه السلام  به تطهیر و پاک جلوه نمودن سردمداران آن اقدام نمایند و بنحوی که  در اذهان عمومی اینگونه جلوه گر کنند که این نظام کارآمد نبوده و نیست که در این خصوص مطرح نمودن مباحث  ولی فقیه  در این خصوص ضروری بنظر میرسد که  بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در این زمینه فرمودندولایت  فقیه نباشد طاغوت است

 اما دلیل اینکه چرا  باید در رأس حکومت اسلامی شخصی به عنوان فقیه قرار داشته باشد؟ صرفنظر از روایات فراوانی که در این خصوص وارد شده و آیاتی که از آن استظهار می شود. (کتاب ولایت فقیه، امام خمینی)

گاهی شبهه یاد شده به اصل لزوم تشکیل حکومت اسلامی برمی گردد. به این معنا که چرا دین در امور سیاسی دخالت می کند و چرا فقها و روحانیت در مسائل سیاسی دخالت می کنند.

اما گاهی اصل ضرورت تشکیل حکومت اسلامی مورد قبول است ولی شبهه در زعامت فقیه است به عبارت دیگر، سؤال در خصوصیت حکومت نیست بلکه در مورد حاکم است در این فرض می گوییم:

اولا، حکومت اسلامی چیزی جز تبلور اجرای فقه حکومتی و سیاسی اسلام نیست. پر واضح است اجرای فقه اسلام به تناسب حکم و موضوع باید بر عهده کسی نهاده شود که متلبس به لباس فقاهت باشد به بیانی دیگر، از آنجا که حکومت بر مبنای مکتب است لذا در رأس نظام باید کسی قرار داشته باشد که ضمن آنکه معتقد به کمال و حقانیت مکتب بوده و قبول داشته باشد که سیاست از دین جدا نیست (دقت شود) به مبانی دین و مقررات آن نیز وقوف کامل (در حد یک کارشناس متخصص) داشته باشد و این همان فقیه جامع الشرایط است.

ثانیا، رابطه فقیه با توده مردم (بر خلاف رابطه فیلسوف یا عارف با مردم) یک رابطه ارگانیک و سازمان یافته بوده و مبتنی بر قوانین اسلام است (زیرا موضوع فقه افعال و رفتار مکلفان است) از این رو، فقیه ضمن آنکه از پشتوانه مکتب و فرهنگ غنی اسلام برخوردار است از حمایت های همه جانبه توده مردم نیز بهره مند است و همین دو عنصر مکتب و ملت، در واقع رمز اقتدار فقیه در طی دوران شکل گیری و پیروزی انقلاب و پس از آن تاکنون بوده اند به همین دلیل می بینیم نوک حملات دشمنان داخلی و خارجی متوجه این پایگاه است.

ثالثا، اصولا در هر کشوری برای رفع بن بستها و گشودن گره های کور مرکزی را پیش بینی می کنند که عمدتا رئیس جمهور و در مواردی دادگاه عالی عهده دار چنین وظیفه ای است، چنانچه رئیس جمهور آمریکا اخیرا قانون «داماتو» را در مورد ایران وتو کرد این در حالی است که رئیس جمهور عضو قوه مجریه است ولی در محدوده قوه مقننه دخالت کرد. (البته ضرورتهای ملی و امنیتی بعضا چنین دخالتهایی را ایجاب می کند) اما در نظام اسلامی طبق صریح قانون اساسی، (قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصول 57 و .110) رهبر نقش هماهنگ کننده میان قوا را داشته و در موارد ضروری با اقدام خود به رفع بن بست ها می پردازد در حالی که مقام رهبری عضو هیچ یک از سه قوه نیست و در عین حال مشرف بر همه آنها. آیا این خود یک عامل امتیازی برای نظام اسلامی محسوب نمی شود که یک مقام بی طرف در مواقع لزوم به اتخاذ تصمیم بپردازد؟

رابعا، در روایتی امام رضا (ع) در مورد لزوم تبعیت از «ولی امر» و زمامدار به سه دلیل عمده اشاره کردند: ایجاد نظم و آرامش در جامعه، ایجاد عدالت اجتماعی و دفاع ملی و نهایتا حفظ اصول و فروع دین از فرسودگی و تحریف و بدعت توسط منحرفان ، آیا در زمان غیبت چه کسی جز فقیه جامع الشرایط می تواند عهده دار انجام چنین رسالت بزرگ گردد؟ از همه گذشته، تاریخ اسلام نشان می دهد که اصولا این فقها بوده اند که همواره با درک حساسیت ها و شرایط و با اعلام مواضع به موقع، به نجات دین و گسترش آن پرداخته اند و مردم نیز در صورت لزوم از هیچگونه تلاشی دریغ نکرده اند.



ادامه مطلب


برچسب ها: ولایت فقیه، مراجع، طاغوت، ولی امر مسلمین، استفتاء،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 19 بهمن 1393 توسط : الف الف


بعد از دو ماه عزاداری در ماه محرم و صفر همه ساله با حلول ماه ربیع الاول بویژه  روز نهم ،بعضا ً مشاهده میشود که جشنهای  بنام عید الزهراء و هفته برائت  از سوی منادیان تفرقه وبویژه  تشییع انگلیسی در راستای خدشه نمودن  و ضربه زدن به وحدت بین برادران  شیعه و سنی برگزار میگردد لذا بر آن شدیم که نظر علماء و صاحب نظران  و مراجع معظم شیعه را در این گفتار خدمتتان خوانندگان محترم عرض نمائیم

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله العظمی امام خمینی (ره):


1- ما با برادران اهل سنت خود در بعضی از مسائل اعتقادی اختلافاتی داریم اما دعوا و درگیری نداریم زیرا در تمام زمینه ها اشتراکات زیادی داریم. ما می گوییم شیعه و سنی باید بر مشترکات خود تکیه کرده و اختلافات خود را با منطق و گفتگو و دور از احساسات غلط و ضد عقل و درایت به بحث بگذارند و دشمنان جدی جهان اسلام یعنی صهیونیست ها و مشابه آنان را هدف قرار دهند. وحدت بین شیعه و سنی یک ضرورت عقلی و لازم است.

2- روایات رسیده از بزرگان تشیع و خاصه ائمه اهل البیت علیهم السلام حاکی از سفارش آن حضرات به حفظ وحدت و در عین حال حفظ حدود حقیقی تشیع می باشد. ائمه اهل الیت علیهم السلام سفارش کرده اند که تفرقه ایجاد نشود و حتی به نماز خواندن پشت سر برادران اهل سنت، جهت تقویت شوکت جهان اسلام سفارش و تشویق نموده اند.

3- حضرت امام خمینی (ره) هم که منادی اسلام ناب محمدی (ص) بودند، بر احوال مسلمین غیرت می ورزیدند و از وضعیت آنان بسیار متأثر بودند و به طور جد و حقیقی خواهان وحدت کلمه مسلمین بر علیه دشمنان مشترک آنان و دشمنان اصل اسلام و دیانت بودند و در این بیان خود محتاج به تقیه و امثال آن نبودند.


آیت الله العظمی خامنه‌ای : اهانت به نمادهای برادران اهل سنت از جمله اتهام زنی به همسر پیامبر اسلام(ص) حرام است. این موضوع شامل زنان همه پیامبران و به ویژه سید الانبیاء پیامبر اعظم(ص) می‌شود.


آیت الله العظمی شبیری زنجانی : مومنین باید از انجام اموری که باعث تفرقه و اختلاف و تضعیف اسلام می‌شود اجتناب کنند.


 آیت الله العظمی نوری همدانی: اهانت به مقدسات اهل سنت جایز نیست.



ادامه مطلب


برچسب ها: عید الزهراء، نهم ربیع، مراجع،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 17 دی 1393 توسط : الف الف

خرافات و تمسک به اموری که مستند و مدرک معتبر روایی و دینی ندارند از جمله اموری است که موجب انحراف دین و منجر به بدعت در دین می شود. آداب و رسومی که با رنگ و لعاب دینی ناگهان در جامعه سر برمی آورند و عده ای ساده دل و یا جاهل را هر چند با نیت پسندیده به دنبال خود می کشد.
جای تأسف است در برخی موارد این گونه آیین های من درآوردی و نامعلوم در جامعه رواج می یابد و برخی  از مردم به جای آنکه به علما و مراجع رجوع کرده و با تحقیق سراغ این اعمال بروند با اعتماد به سخنان بی پایه افراد بی مایه در دام خرافات گرفتار می شوند. این تأسف آن گاه فزونی می یابد که در این سال ها بارها مراجع و علما بر رواج خرافات نهیب زده اند.
چند سالی است در پایان ماه صفر مراسمی در برخی شهرها باب شده است که در ظاهر مانند بسیاری از خرافات دیگر عملی نیکو وانمود می شود، اما هنگامی که در آن اندیشیده می شود نتیجه به آنجا می رسد که با خرافه ای دیگر مواجه هستیم.
داستان از این قرار است که گفته می شود در شب اول ماه ربیع الاول چند ساعتی قبل از نماز صبح روز اول این ماه می بایست درب هفت مسجد را کوبید و با این کار پایان دو ماه عزاداری و آغاز ماه شادمانی حضرت زهرا(س) را اعلام کرد و بدین سان از دستان حضرت زهرا (س) صله دریافت کرده و حاجات خود را طلب کنیم.
در سال های ابتدایی این مراسم به کوبیدن در مسجد و آن گاه اقامه نماز صبح در آخرین مسجد اکتفا می شد. اما با گذشت زمان بر پیرایه های این عمل افزوده شد. سال بعد تضرع و ناله و گریه بر درب مسجد. سال بعد پخش نذورات و شیرینی و شکلات و...، سال بعد گفته شد در آخرین مسجد باید دعای توسل خوانده شود و سال بعد روشن کردن شمع بر در مسجد و آب و جارو کردن مقابل آن هم اضافه شد  و همین طور این سیر تکاملی ادامه یافت تا جایی که برخی از نماز مغرب شب اول شروع به این کار می کردند تا از خواب شب هم   بی بهره نمانند.

در همان سال های ابتدایی مراجع عظام طبق وظیفه دینی و شرعی خود که هنگام ظهور بدعت ها، علما باید علم خود را بروز و ظهور دهند بر بی ریشه بودن این عمل تأکید کردند. اما متأسفانه هنوز برخی این راه اشتباه را می پیمایند. این نمونه ای از نمونه های فراوان است که برخی در خارج از چارچوب دین برای طلب حاجات و نیازهای خود از خداوند و ائمه متمسک به آیین هایی این چنینی می شوند.

لذا اعمالی پس از پایان ماه صفر بین مردم رایج است از جمله کوبیدن درب هفت مسجد، روشن کردن هفت شمع مقابل درب مساجد و یا جارو کردن مساجد که اینها از نظر تاریخی هیچگونه سندیتی ندارد و از سیره بزرگان و علما نبوده است.
دق الباب مسجد در سیره علما نیست
و این موارد، پیشینه روایی ندارد و بیشتر آداب و رسومی قومی و بومی است. به عنوان مثال در برخی مناطق استان بوشهر نیز دیده‌ شده است که مردم به نشانه پایان نحسی ماه صفر، قلیان می‌شکنند.
بدعت در دین گناه محسوب می شود
که  متاسفانه در بسیاری از موارد این اعمال با خرافات مخلوط شده و به مواردی انحرافی در دین تبدیل می شود. اگر عملی در دین وارد نشده باشد و با عنوان دین انجام شود، علاوه بر اینکه ثوابی ندارد، بلکه گناه نیز محسوب می‌شود، چرا که بدعت در دین نهی شده است.
بنابر مستندات تاریخی و روایی معتبر شیعه و سنی، شب اول ماه ربیع الاول به واسطه واقعه مهم خوابیدن حضرت علی(ع) در بستر پیامبر اکرم(ص) در سال سیزدهم بعثت (همان شبی که کفار مکه تصمیم به قتل دسته جمعی حضرت رسول(ص) در بستر خواب گرفته بودند) مشهور است و در همان شب ایشان به مدینه هجرت فرمودند که به "لیله
ٔ المبیت" مشهور است.
حضور در مساجد در پایان ماه صفر به یاد مجاهدت امیرالمومنین(ع)
بنابر نظر فقها و بر اساس آنچه در روایات مستند و معتبر آمده است، مستحب است که مومنین در این شب به یاد مجاهدت امیرالمومنین(ع) در مساجد حضور یافته و تا سحر به راز و نیاز و مناجات با خداوند متعال بپردازند بنابراین آن چیزی که از رسانه ملی با عنوان باز بودن در مساجد تا صبح عنوان شده به این دلیل بوده است نه تاکید و یا احیانا ترویج مسئله خرافی رفتن به درب مساجد و در زدن و شمع روشن کردن برای رفع حاجت.
به هر حال به نظر می رسد که اطلاع رسانی و آگاه ساختن صحیح، دقیق و به موقع مردم در مورد مسایل دینی از ضروریات و اصول کاری دستگاه های مربوطه و از جمله رسانه است که می تواند جلوی ترویج و گسترش خرافات که همچون موریانه ریشه اعتقادات جامعه را می خورد را گرفته و به تعالی جامعه یاری رساند.
 
همچنین روایت «من بشرنی بخروج صفر قله الجنه؛ هر کس به من بشارت دهد که ماه صفر تمام شده است، بهشت برای اوست» به عنوان یکی دیگر از تحریفات خروج از ماه صفر ادامه داد: این روایت نیز از سند متقنی برخوردار نیست و به احتمال فراوان این روایت در مورد ابوذر غفاری بیان شده است، اما عده ای این روایت را دال بر این گرفته اند که بشارت دادن پیامبر به اتمام ماه صفر، ثواب و پاداش دارد.
و  افرادی که سنت های غیردینی را با اسم دین و به عنوان عملی مستحب ترویج می کنند، دچار فعل حرام می شوند.
 ماه صفر ماه حزن اهل بیت (ع) و برای شیعیان است چرا که در ابتدای این ماه ورود کاروان اسرا به شهر شام و بیستم این ماه اربعین و 28 صفر نیز طبق نقل های مشهور رحلت پیامبر، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و آخرین روز این ماه شهادت امام رضا (ع) است.
در مفاتیح‌الجنان شیخ عباس قمی آداب خاصی برای این امر ذکر نشده و تنها به ذکر اعمال شب اول ماه بسنده شده است. ولی در برخی روایات، اقامه نماز شکر به شکرانه اقامه دو ماه عزاداری و عبادت، روزه گرفتن، صدقه دادن، کمک به مستمندان و قرائت زیارت پیامبر(ص) و امیرالمومنین علی(ع) در ابتدای این ماه توصیه شده است.

سوال ها:
چند سالى است که در شب اول ماه ربیع الاول حرکتى در بعضى مساجد باب شده است بدین ترتیب که از حدود نیمه شب تا اذان صبح افرادى با در دست داشتن شمع پشت در مساجد مراجعه و با کوبیدن به در مساجد و خواندن اذکارى توسل جسته و حاجات خود را طلب مى‏نمایند، البته این عمل را تا هفت مسجد ادامه می دهند،
1- آیا چنین عملی مستند روایی دارد؟
2- آیا چنین عملی (که در حال گسترش می باشد) می تواند به عنوان یک حرکت شایسته مورد تأسی دیگران قرار گیرد؟

3- در صورتی که عمل فوق از جمله خرافات و یا خدای نکرده نوعی بدعت باشد وظیفه ما (ائمه جماعات و متدینین) در این خصوص چیست؟

پاسخ مراجع تقلید به سوال های فوق:

 

مراجع

پاسخ

 

 

آیت الله خامنه ای

عمل فوق الاشاره مستند روایی ندارد و شیوه قابل تأیید نیست. اگر چه اصل اذکار و ادعیه و طلب حاجات از خداوند متعال عمل پسندیده است، لیکن اشکال در شیوه عمل به نحو یاد شده است. آقایان علماء اعلام - دامت افاضاتهم - و مومنین - ایدهم الله تعالی - با پند و اندرز و موعظه و نصیحت از رواج چنین رفتارهایی که چه بسا ممکن است منتهی به وهن مذهب گردد، جلوگیری نمایند.

 

 

آیت الله مکارم شیرازی

با توجه به اینکه این عمل در روایات معصومین(ع) وارد نشده است انجام آن به عنوان یک عمل مستحب شرعی جایز نیست و سزاوار است ائمه محترم جماعات مردم را به سوی مراسم و توسلاتی دعوت کنند که در روایات معصومین(ع) وارد شده است وگرنه ممکن است افراد منحرف برای وهن مذهب هر روز امر تازه ای اختراع کنند و ناآگاهان را به سوی آن دعوت کنند. همیشه موفق باشید

 

آیت الله صافی گلپایگانی

1- مستند روایی بر عمل مذکور به نظر نرسیده والله العالم.
2- با عدم مستند شرعی تأیید آن معنی ندارد. والله العالم.
3- علمای اعلام باید مردم را آگاه کنند. وفقکم الله. والله العالم.

مرحوم آیت الله فاضل لنکرانی

مستند شرعی برای عمل فوق ملاحظه نشده است و لازم است مومنین از این گونه اعمال اجتناب نموده و برای قضای حوایج و برآورده شدن حاجات از طرقی که در کتب ادعیه آمده استفاده کنند.

 

مرحوم آیت الله تبریزی

زدن درب مسجد و حاجات خواستن از مسجد مسند شرعی ندارد و در روایات وارد نشده است. لکن نماز جماعت خواندن در مساجد و حاجت خواستن از خداوند با توسل به ائمه (علیهم السلام) شرعاً ثابت است. والله العالم.

 

مرحوم آیت الله بهجت

1- ظاهراً ندارد.
2- خیر.
3- و جادلهم بالتی هی احسن.

 

 

 

مرحوم آیت الله مشکینی

این کار ریشه مذهبی ندارد و اگر به عنوان دستور دینی انجام دهند اشکال دارد و چنانچه باعث زحمت و آزار دیگران باشد جایز نیست و خوب است به جای این اعمال از اوقاتی که شرعاً فیضیاتش ثابت شده استفاده کنند مانند شبهای جمعه، اعیاد، وفیات، آخرهای شب برای نماز شب، دعاهای دسته جمعی مانند توسل، ندبه، مکارم الاخلاق و غیره و بالجمله در شرع اسلام به ویژه عالم تشیع اوقاتی که در آنها اجتماع کنند و دعاهایی بخوانند زیاد است نیازی به اختراع عمل خاص که در روایات نیست، ندارند

 

 





برچسب ها: آخخر ماه صفر، کوبیدن درب مسجد، خرافات، بدعت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 29 آذر 1393 توسط : الف الف

عروسى در محرم

آیا مراسم عقد و عروسى در ماه محرم حرام است؟

همه مراجع : برگزارى این نوع مراسم، اگر توام با معصیت و یا هتك حرمت حضرت سیدالشهد علیه ‏السلام نباشد، اشكال ندارد؛ ولى در آن هیچ نوع بركتى نیست و سزاوار است كه مسلمانان غیرتمند سعى كنند این‏گونه مراسم را در ماه ‏هاى دیگر و ایام متناسب با خود برگزار كنند.
(پرسش ها و پاسخ های برگزیده ویژه محرم، گروه مولفان، كد: 91/500013)

نماز اول وقت یا عزاداری

آیا نماز جماعت اول وقت مهم ‏تر است یا ادامه عزادارى امام ‏حسین(ع)؟

همه مراجع: نماز جماعت مقدم است؛ همان طورى كه امام حسین(ع) در روز عاشورا هنگام ظهر نماز را اقامه كردند. از این رو باید پیروان اهل بیت در همه حالات سعى كنند تا آنجا كه ممكن است، نمازها را اول وقت و به جماعت بخوانند؛ چون هدف عمده از مجاهدت‏ ها و زحمات و حتى شهادت ائمه معصومین(ع) و فرزندان و اصحاب آنان، اقامه دین بوده كه در رأس آنها بعد از معرفت خدا، نماز است.فاضل، جامع ‏المسائل، ج 1 س 2176 و 2177؛ نورى، استفتاءات، ج 2، س 599؛ دفتر: همه.
(پرسش ها و پاسخ های برگزیده ویژه محرم، گروه مولفان، كد: 87/500013)

عزاداری و ایجاد مزاحمت

از ساختمان مسجد و حسینیه صداى قرائت قرآن و مراسم عزادارى بسیار بلند پخش مى‏ شود، به طورى كه این امر منجر به سلب آسایش همسایگان مى ‏شود! ولى مسؤولان و سخنرانان حسینیه، اصرار به ادامه آن دارند؛ تكلیف در این زمینه چیست؟

همه مراجع: اگر چه اقامه مراسم و شعائر دینى در زمان ‏هاى مناسب، از بهترین كارها و جزو مستحبات مذكور است؛ ولى واجب است برگزار كنندگان مراسم و عزاداران تا حد امكان از اذیت و ایجاد مزاحمت براى همسایگان بپرهیزند (هر چند با كم كردن صداى بلندگو باشد).
خامنه‏ اى، اجوبةالاستفتاءات، س 1447؛ دفتر همه مراجع تقلید

آرایش در ایام عزاداری

آیا در ماه محرم اعمالى مثل بندانداختن و رنگ كردن موها و آرایش زن اشكالى دارد؟

همه مراجع: اگر توأم با معصیت و یا هتك حرمت ایام عزادارى حضرت سیدالشهدا(ع) نباشد، اشكال ندارد؛ ولى سزاوار است كه مسلمانان غیرتمند، سعى كنند این‏گونه مراسم را در ماه‏ هاى دیگر وایام متناسب با خود برگزار كنند؛ چرا كه امام صادق(ع) مى‏ فرماید: خداوند شیعیان ما را رحمت كند كه در شادى ما شاد ودر ایام حزن مامحزون هستند و مسلم است كه ایام محرم، ایام حزن پیشوایان دینى ما است.
(پرسش ها و پاسخ های برگزیده ویژه محرم، گروه مولفان، كد: 90/500013)

احكام تعزیه و شبیه خوانی

امام خمینی رحمه الله

تعزیه و شبیه خوانی اگر مشتمل بر حرام نباشد و موجب وهن مذهب نشود، اشكال ندارد ولی بهتر ست به جای آن، مجالس روضه خوانی برپا كنند. (استفتائات امام خمینی رحمه الله، ج 2، ص 28، س 71 و ج 3، س 44 و 40 و 47 و 33)

سؤال: آیا تعزیه و شبیه خوانی در مراسم عزاداری جایز است؟

آیت الله فاضل لنكرانی

اگر مشتمل بر حرام نباشد و موجب وهن مذهب نشود مانعی ندارد. (جامع المسائل، ج 1، س 2165)

آیت الله گلپایگانی رحمه الله

اگر تعزیه خوانی مشتمل بر استعمال آلات موسیقی نباشد و غنا و دروغ نخوانند و مرد لباس مختص به زن نپوشد، اشكال ندارد. (مجمع المسائل، ج 1، ص 559، س 77.)

سؤال: آیا تشبه به اهل بیت علیهم السلام در نمایش و تعزیه و غیر آن جایز است؟

امام خمینی رحمه الله:

با مراعات احترام آنان جایز است. (احكام خانواده، عبدالرحیم موگهی، طبق فتوای امام خمینی رحمه الله، ص 336)

آیت الله فاضل لنكرانی و آیت الله صافی گلپایگانی

در صورتی كه مستلزم اهانت نباشد مانعی ندارد. (جامع المسائل، آیت الله فاضل لنكرانی، ج 1، س 2166 و جامع الاحكام، آیت الله صافی، ج 2، ص 132.)

آیت الله علوی گرگانی:

اگر تعزیه و شبیه خوانی موجب هتك حرمت به ساحت مقدس بزرگان دین شود، باید اجتناب شود. (اجوبة المسائل، ص 365)

 آیا نذر زن بدون اجازه شوهر، جایز نیست؟ علت آن چیست؟

نظر مراجع عظام تقلید درباره‌ی نذر زن بدون اجازه‌ی شوهر، مختلف بوده و به شرح ذیل است:

1. نذر زن، بدون اجازه شوهر، باطل است.[ آیات عظام امام خمینى، گلپایگانی، اراکی، خامنه‏اى، شبیری و نورى؛ آیت‏اللّه شبیری:(ولى بنابر احتیاط حتّى در صورت نهى شوهر به نذر عمل شود)؛ خمینى، سید روح اللّٰه موسوى، توضیح المسائل (محشّٰى - امام خمینى)، ج‌2، ص 611، م 2644، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ هشتم، 1424ق]

2. نذر زن اگر مزاحم حقوق شوهر باشد، بى‌‌اجازۀ او باطل است.[ آیات عظام خویی، فاضل، مکارم؛ (آیت الله مکارم: و اگر مزاحم نباشد احتیاط مستحبّ آن است که با اجازۀ او باشد)؛ همان]

3. اگر نذر زن مزاحم حقوق شوهر باشد، بدون اذن او [در همه حالات‏] باطل است و بنابر احتیاط واجب در اموال خودش نیز (غیر از حج، زکات، صله رحم و احسان به پدر و مادر) با اذن شوهر نذر کند.[ آیات عظام صافی، سیستانى، وحید خراسانی؛ همان؛ وحید خراسانى، حسین، توضیح المسائل، ص 553، م 2708، مدرسه امام باقر، قم، نهم، 1428ق]

4. اگر شوهر از نذر کردن زن جلوگیرى نماید، زن نمى‌تواند نذر کند، مگر این‌که وفای به نذرش مُنافى با حقّ شوهر نباشد.[ آیت الله تبریزی؛ توضیح المسائل (محشّٰى - امام خمینى)، ج ‌2، ص 611، م 2644]

5. نذر زن بدون اجازۀ شوهر بنابر احتیاط واجب وضعاً منعقد مى‌‌شود.[ آیت‏اللّه بهجت؛ همان] (یعنی هر چند جایز نیست، اما صحیح است).





برچسب ها: آرایش در محرم -عزاداری _ایجاد مزاحمت _تعزیه - نذر زنان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 29 آبان 1393 توسط : الف الف

 

بمناسبت فرا رسیدن ایام محرم و صفر ایام سوگواری آل الله  احکام شرعی قمه زنی، زنجیرزنى‏، برهنه نمودن بدن و هروله نمودن به هنگام عزاداری، جهت اطلاع و بهر ه برداری خوانندگان محترم از دیدگاه مراجع معظم تقلید باستحضار میرسد  

 

قمه زنى‏

سؤال: آیا قمه‏زنى جایز است؟
جواب: امام، مقام رهبرى و فاضل: با توجه به اینکه قمه‏زدن در زمان حاضر، به علت عدم قابلیت پذیرش و نداشتن هیچ گونه توجیه قابل فهم، باعث وهن و بدنام شدن مذهب مى‏شود، باید از آن خوددارى گردد.[۱]

آیت الله مکارم: عزادارى خامس آل عبا از مهم‏ترین شعائر دینى و رمز بقاى تشیع مى‏باشد؛ ولى بر عزاداران عزیز لازم است از کارهایى که موجب وهن مذهب مى‏گردد و یا آسیبى به بدن آنها وارد مى‏کند، خوددارى کنند.[۲]

آیت االله نورى: قمه‏زنى اشکال دارد.[۳]

آیت الله تبریزى: عزادارى خامس آل عبا از مهم‏ترین شعائر دینى و رمز بقاى تشیع مى‏باشد؛ ولى بر عزاداران عزیز لازم است از کارهایى که موجب وهن مذهب و سوءاستفاده دشمنان اسلام و اهل بیت علیهم السلام مى‏شود، اجتناب کنند.[۴]

سؤال: آیا قمه‏زنى به طور مخفى جایز است؟ چنانچه در این مورد نذرى وجود داشته باشد، وظیفه چیست؟

جواب: مقام معظم رهبرى: قمه‏زنى علاوه بر اینکه از نظر عرفى از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمى‏شود و سابقه‏اى در عصر ائمه علیهم السلام و زمان‏هاى بعد از آن ندارد و تأییدى هم به شکل خاص یا عام از معصوم علیه السلام در مورد آن نرسیده است در زمان حاضر موجب وهن و بدنام شدن مذهب مى‏شود بنابراین در هیچ حالتى جایز نیست. و چنانچه در این مورد نذرى وجود داشته باشد، نذر واجد شرایط صحّت انعقاد نیست.[۵]

زنجیر زنی

سؤال: زنجیرزدن به بدن- همانگونه که برخى از مسلمانان انجام مى‏دهند- چه حکمى دارد؟

جواب: مقام معظم رهبرى: اگر به نحو متعارف و به گونه‏اى باشد که از نظر عرفى از مظاهر حزن و اندوه در عزادارى محسوب شود، اشکال ندارد.[۶]

سؤال:استفاده از زنجیرهایى که داراى تیغ هستند، چه حکمى دارد؟

جواب: امام، مقام معظم رهبرى، تبریزى، مکارم و فاضل: اگر استفاده از زنجیرهاى مزبور موجب وهن مذهب در برابر مردم شود و یا باعث ضرر بدنى قابل توجهى گردد، جایز نیست.[۷]

 آیت الله صافى: اگر ضرر قابل توجهى براى بدن نداشته باشد. در عزاى سیدالشهدا علیه السلام اشکال ندارد.[۸]

ایت الله نورى: عزادارى براى امام حسین علیه السلام طبق سنت متعارف و معمول بین شیعیان اشکال ندارد.[۹]

برهنه نمودن بدن به هنگام سینه زنی

آنچه در فتاوای اکثر مراجع معظم تقلید در مورد برهنه شدن برای سینه زدن، به چشم می خورد، حاکی از آن است که انجام این امر در عزای امام حسین (ع)، اگر در مقابل چشم نامحرم نبوده و دارای مفسده نباشد، جایز است، و هیچ یک از ایشان، لطمه و «سینه زدن شدید» را حرام ندانسته، بلکه بر استحباب آن تصریح و تأکید کرده اند.

جواب: نظر اکثر مراجع: اشکال ندارد، مگر اینکه موجب مفسده شود.

آیت الله مکارم: بنا بر احتیاط واجب جایز نیست.

سؤال: آیا جایز است در مراسم عزادارى امام حسین علیه السلام مردان در مقابل دید زنان، برهنه شده و عزادارى کنند؟

جواب: امام و فاضل: اگر باعث مفسده نباشد، اشکال ندارد و بر زنان واجب است از نگاه کردن به بدن نامحرم اجتناب کنند.[۱۰]

آیت الله مکارم: احتیاط واجب آن است که مردان از این کار خوددارى کنند.[۱۱]

آیت الله تبریزى: اشکال ندارد.[۱۲]

آیت الله صافى: اگر در معرض دید زنان نامحرم نباشد، اشکال ندارد.[۱۳]

آیت الله بهجت: بنا بر احتیاط واجب باید بدن خود را از نامحرم بپوشاند.[۱۴]

هروله در عزاداری

سؤال: هروله به هنگام سینه‏زنى چه حکمى دارد؟

جواب: مقام معظم رهبرى: شایسته است مؤمنان از هر کارى که مناسب با مجالس عزادارى حضرت سیدالشهداء علیه السلام نمى‏باشد، خوددارى کنند و حرکات مذکور هم اگر موجب وهن مراسم عزادارى نشود، اشکال ندارد.[۱۵]

آیة الله صافی گلپایگانی(دام ظله)): جواب

جواب: گاه می‌شود كه اشخاص مصیبت‌زده از شدّت تأثر از جا بر می‌خیزند و می‌روند و می‌آیند و خود را می‌زنند و فریاد می‌كنند؛ اگر كسی در مصیبت حضرت سیدالشهدا سلام‌الله‌علیه كه اعظم مصائب است واقعاً چنین حالی پیدا كند، یا مثل تباكی چنین حالی را دارد نمی‌توان این حالات را اهانت دانست. در این موارد سلیقه‌ها مختلف است؛ بحسب ازمنه و امكنه فرق پیدا می‌كند و عرف عام را باید ملاك دانست. آنچه لازم است این است كه همه بر حفظ و شكوه و عظمت و حقیقت و وقار قدس و ملكوتی این برنامه و نشان دادن كمال حزن و اندوه خود اهتمام نمایند

مرثیه خوانی

سؤال: در برخى موارد مرثیه خوانى و یا مداحى زنان در مجلس خودشان، به گونه‏اى است که صداى آنان با بلندگو به گوش مردان رهگذر مى‏رسد، آیا این عمل جایز است؟
جواب: همه (به جز مکارم): اگر صداى آنان در معرض ریبه، تلذّذ و تهییج شهوت باشد، جایز نیست.[۱۶]

مکارم: خیر، جایز نیست.[۱۷]

منابع :

[۱] . امام، استفتائات، ج ۳، سؤالات متفرقه، س ۳۷؛ مقام معظم رهبرى، اجوبة الاستفتائات، س ۱۴۶۱؛ فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۲۱۷۳

[۲] . مکارم،استفتائات، قمه‏زنى.

[۳] . نورى، استفتائات، ج ۲، س ۵۹۷

[۴] . تبریزى، استفتائات، س ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴

[۵] . مقام معظم رهبرى، اجوبة الاستفتائات، س ۱۴۶۱

[۶] . مقام معظم رهبرى، اجوبة الاستفتائات، س ۱۴۶۳

[۷] . امام، استفتائات، ج ۳، س ۳۴ و ۳۷؛ مقام معظم رهبرى، اجوبة الاستفتائات، س ۱۴۴۱؛ تبریزى، استفتائات، س ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲؛ مکارم، استفتائات، ج ۱، س ۵۷۴ و ج ۲ و.، قمه‏زنى؛ فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۲۱۶۲ و ۲۱۶۶ و ۲۱۷۳

[۸] . صافى، جامع الاحکام، ج ۲، س ۱۵۹۴

[۹] . نورى، استفتائات، ج ۱، س ۱۰۶۳ و ج ۲، س ۶۰۱

[۱۰] . امام، استفتائات، ج ۳، سؤالات متفرقه، س ۴۶؛ فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۲۱۶۳ و ۲۱۶۵٫

[۱۱] . مکارم، استفتائات، ج ۲، س ۷۶۵

[۱۲] . تبریزى، استفتائات، س ۲۰۰۴ و.، لخت شدن عزاداران.

[۱۳] . صافى، جامع الاحکام، ج ۲، س ۱۵۹۷

[۱۴] . بهجت، توضیح المسائل، م ۱۹۳۷

[۱۵] . استفتا از دفتر مقام معظم رهبرى.

[۱۶] . فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۲۱۸۲؛ صافى، جامع الاحکام، ج ۲، س ۱۶۸۱؛ مقام معظم رهبرى، اجوبة الاستفتائات، س ۱۱۴۵؛ نورى، استفتائات، ج ۲، س ۵۴۵؛ امام، استفتائات، ج ۳،( احکام نظر)، ۵۷ و ۶۵؛ تبریزى، استفتائات، س ۱۰۵۸؛ دفتر: وحید، بهجت، سیستانى.

[۱۷] . مکارم، استفتاءات، ج ۲، س ۷۶۴ و ج ۱، س ۷۸۵ و دفتر.

 





برچسب ها: قمه زنی برهنه شدن مرثیه خوانی زنان هروله کردن،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 30 مهر 1393 توسط : الف الف

ماجرای بسته شدن عقد اخوت بین پیامبر وحضرت علی(ع)چگونه بود؟

مقدمه :

رسول اكرم (ص) برای هر یك از افرادی كه در مسجد النبی حاضر بودند برادری معین كرد. علی (ع) در آن میان تنها ماند و برای او برادری تعیین نشد. در این هنگام علی (ع) با دیدگان اشك آلود به حضور پیامبر (ص) رسید و گفت:برای هر یك از یاران خویش برادری تعیین كردی ولی میان من و كسی پیوند اخوت برقرار نفرمودی!در این لحظه پیامبر اكرم كلام تاریخی خود كه را كه مبین مقام و موقعیت علی (ع) از حیث قرب و منزلت او نسبت به پیامبر است خطاب به او فرمود:«انت اخی فی الدنیا و الاخرة و الذی بعثنی بالحق ما اخزتك الا لنفسی. انت اخی فی الدنیا و الاخرة».تو برادر من در این جهان و سرای دیگر هستی. به خدایی كه مرا به حق برانگیخته است من كار برادری تو را به عقب انداختم كه تو را برادر خود انتخاب كنم، اخوتی كه دامنه‏ی آن هر دو جهان را فرا گیرد.

این كلام موقعیت حضرت علی (ع) را نسبت به پیامبر اكرم (ص)، از نظر معنویت و پاكی و از نظر اخلاص دراهداف دینی، به خوبی روشن می‏سازد و از میان دانشمندان اهل تسنن مؤلف «الریاض النضرة» به این حقیقت اعتراف كرده است.

یا این روایت که : یکی از اقدامات رسول خدا (ص) پس از هجرت به مدینه، برقرار ساختن پیمان برادری میان مسلمانان به صورت دو به دو بود. این کار عملی فوق العاده مهم در تثبیت اسلام در مدینه به شمار می رود؛ زیرا از طرفی مهاجرین مکه با انصار مدینه در طرز تفکر و زندگی فاصله زیادی داشتند و از طرف دیگر میان خود انصار، یعنی میان دو قبیله اوس و خزرج، دهها سال جنگ و جدال حاکم بود، به طوری که دشمن خونی هم به شمار می رفتند و با این اختلافات شدید‏، ادامه حیات دینی و سیاسی به هیچ وجه امکان نداشت، لذا پیامبر (ص)  از طرف خدا مأمور شد که مهاجرین و انصار را با هم برادر کند. آن حضرت نیز میان آنها پیمان اخوت جاری ساخت. این پیوند که طبعاً ایجاد آن بر اساس وجوه اشتراک آنان با یکدیگر بود، بعدها همچنان حفظ شد؛ مثلاً پیامبر میان ابوبکر و عمر، عثمان و عبدالرحمن بن عوف، طلحه و زبیر پیمان برادری جاری ساخت. خود پیامبر (ص) نیز با حضرت علی (ع) پیمان برادری بست.[1]

احکام عقد اخوت و برادری

با مرور کتاب‌های فقهی عامه و خاصه نمایان‌گر این است که هر چند بین برخی از صاحب‌نظران عامه پیمان برادری نسخ شده است، و نیز در صورت عدم نسخ آن، در باره ایجاد حقوق بر اثر آن، اختلاف است ؛ دانشمندان مکتب اهل بیت علیهم السلام جواز جاری ساختن و عدم نسخ آن را تأیید می کنند و نیز بر اسقاط عمد? حقوق برادری هنگام خواندن صیغه‌ی عقد، اتفاق نظر دارند.

در پایان احکام مورد اتفاق علما را در این باره ملاحظه می کنیم.

1- پیمان برادری تنها میان برادران اجرا می‌گردد و هیچ‌گونه اثر شرعی از قبیل محرمیت با محارم یکدیگر، ارث و... بر آن بار نمی‌شود.به عنوان مثال این عقد موجب نمی شود دو نفری که با هم عقد اخوت خوانده اند نسبت به خواهران، دختران و مادر دیگری محرم شود

2-در پیمان برادری لازم است صیغه اخوت خوانده شود اما این‌که حتماً به عربی یا صیغه خاصی خوانده شود هیچ تعیین و تصریحی بر آن وارد نشده است.

3- با خواندن صیغة برادری هیچ وظیفه‌ای بر انسان تکلیف نمی‌شود و اجرای صیغة تنها برای استحکام مودت و صمیمیت بین مؤمنان است.

4-عقد اخوت یك تعهد اخلاقی است كه تعهد و التزام به آن نیز اخلاقی است ؛ بنابراین اگر دو طرف توافق كنند می تواند لغو شود و صیغه خاصی برای لغو آن نیست.

5-صیغه عقد اخوت, میان مرد و زن نامحرم جایز نیست.

سؤال: آیا در روزی غیر از روز عید غدیر نیز می‌توان صیغه‌ی عقد اخوت جاری کرد؟

مقام معظم رهبری در پاسخ می‌فرمایند:

این که اجرای عقد اخوت منحصر به عید غدیر باشد معلوم نیست اگر چه عمل کردن و اکتفای به روز عید غدیر بهتر و موافق احتیاط است.

سؤال: آیا لازم است عقد اخوت یا صیغه‌ی مشهور خوانده شود یا این‌که با هر زبان و صیغه‌ای می‌توان خواند؟

مقام معظم رهبری می‌فرمایند:

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای (مدظله العالی) در پاسخ سؤالی در این زمینه فرموده اند: «رعایت صیغه خاصى که وارد شده هر چند اولى‏ است ولى تعیُّن آن احراز نشده است».[2] بنا بر این عقد اخوت را در همه روزها و با هر لفظ و به هر لغتی در صورتی که قصد جدی باشد می توان انشاء و جاری کرد.

در روز عید غدیر خم، تا چه زمانی از روز می شود صیغه برادری خواند؟

گرچه خواندن صیغه اخوت در روز عید غدیر سفارش شده و بسیار نیکو است و از ثواب فراوانی برخوردار است، اما اختصاص به این روز ندارد و در تمام ایام سال می توان به این سنت حسنه عمل کرد. در مورد اجرای این صیغه در روز عید غدیر خم، بنابر آنچه در کتاب های روایی آمده، در تمام روز عید غدیر خم مستحب است.[3]

نكته ای بیشتر مطرح میشوددر خصوص صیغه خواهری و برادری است که نظر مراجع معظم تقلید در این خصوص بیان شود:

آیا صیغه‌ی خواهر و برادری وجود دارد؟

پاسخ: خیر، چنین صیغه‌ای وجود ندارد. بر اساس فتواهای مراجع عظام صیغه‌ی خواهربرادری مشروع نیست و تنها راه محرم شدن خانم و آقا، ازدواج است. صیغه‌ی خواهر و برادری راه‌کار شیطان برای افراد متدین است. در قرآن داریم که شیطان اعمال شما را زینت می‌کند.

منابع :

.[1]فروغ ولایت آیت الله سبحانی ص70- سبحانی، جعفر، فروغ ابدیت‏، ج 1، ص 459، به نقل از سیره ابن هشام‏، ج 2، ص 124.

.[2] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2، ص 102.

[3] محدث نوری، مستدرک‏ الوسائل، ج 6، ص 279، مؤسسه آل البیت، قم، 1408.

 

 





برچسب ها: عقد اخوت - خواهری -صیغه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 19 مهر 1393 توسط : الف الف

 مقدمه :

اصل روزه در تمام روزهای سال - غیر از روزهایی که روزه در آن حرام و یا مکروه است – استحباب دارد، اما برخی از مهم‌ترین روزه‌های مستحبی عبارت‌اند از: روزه در روز جمعه، پنج‌شنبه اول و پنج‌شنبه آخر ماه و چهارشنبه وسط ماه، تمام ماه شعبان، ماه رجب، ایام البیض (سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه قمری) و روز غدیر خم.
 به غیر از برخی روزهای سال که روزه در آنها حرام است،
[1]و روزی مانند عاشورا که روزه در آن کراهت دارد، با توجه به آثار و فوایدی که برای روزه وجود دارد، روزه در تمام روزهای دیگر شایسته و مستحب است.
 ثواب روزه گرفتن در ماه ذی‌ الحجه چیست؟

جدای این که روزه نُه روز اول ماه ذی‌ الحجّه دارای ثواب و آثار زیادی است، ایام و مناسبت‌های مختلفی در آن وجود دارد که روزه آن روزها، هر کدام برای خود ثواب و آثار خاصی دارد که در زیر بیان می‌شود.
1. ثواب عمومی روزه این ماه: وقتی ماه ذی‌ الحجه فرا می‌رسید، جوانی در زمان پیامبر گرامی اسلام(ص) شروع به روزه گرفتن می‌کرد. وقتی پیامبر از جریان کار او مطلع شد، به او فرمود: «... در هر روزی که روزه می‌گیری، مثل این است که برده‌ای را آزاد کرده‌ای و صد شتر و صد اسب را در راه خدا داده‌ای و این روزه کفاره شصت سال قبل و شصت سال بعد از آن روز خواهد بود».
[2]
2. ثواب روزه روز اول: روایت شده: «روز اول ماه ذی‌ الحجه، روزی است که حضرت ابراهیم(ع) به دنیا آمده؛ لذا اگر کسی آن روز را روزه بگیرد، روزه او کفاره شصت سال گناه خواهد بود».
[3] امام کاظم(ع) فرمود: «کسی که این روز را روزه بگیرد، خدا ثواب شصت سال روزه را برایش می‌نویسد».[4] همچنین در سخنی دیگر فرمود: «هر کس روز اول از دهه اول ذی‌ الحجه را روزه بگیرد، خدا برایش ثواب روزه هشتاد ماه، خواهد نوشت».[5]
3. ثواب روزه روز هشتم: این روز معروف به «یوم الترویة» است. از امام صادق(ع) نقل شده: «روزه گرفتن در این روز، کفاره [گناهان] یک سال است».
[6]
4. ثواب روزه روز نهم: این روز، عرفه نام دارد، امام صادق(ع) فرمود: «روزه گرفتن در این روز، کفاره [گناهان] دو سال محسوب می‌شود».
[7]
5. ثواب روزه نُه روز اول: «اگر کسی همه نُه روز اول ماه ذی‌ الحجه را روزه بگیرد، روزه دَهر (یعنى تمام عمر) برایش نوشته می‌شود».
[8]
6. ثواب روزه روز عید غدیر: امام صادق(ع) فرمود: «روزه این روز، معادل شصت ماه روزه گرفتن است».
[9] «ثواب اعمال خوبی که در این روز انجام می‌شود، مساوی با ثواب انجام آن کار در هشتاد ماه است».[10] و «روزه گرفتن در روز عید غدیر، کفاره شصت سال گناه است».[11]
گفتنی است؛ روز دهم این ماه، که روز عید قربان است، یکی از دو روزی است که روزه گرفتن در آن حرام است.
[12]

 پس از بررسی ثواب روزه گرفتن در ماه ذی الحجه از دیدگاه معصومین علیهم السلام روزه های حرام و مکروه

عبارتند :

روزه های حرام از نگاه شیعه

«اول» روزه‏ عید فطر و عید قربان

«دوم» روزه‏ ایّام تشریق و آن یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذى الحجه است براى كسى كه در مِنا باشد چه براى اعمال حج چه غیر آن بنا بر اقوى.

«سوم» روزه‏ یوم الشك به قصد رمضان و [اما] به نیّت آخر شعبان مانعى ندارد.[13]

«چهارم» روزه‏ وفاء نذر معصیت؛ مثل آن كه نذر كرده باشد كه اگر متمكن شود از فلان حرام یا ترك فلان واجب، روزه بگیرد. یا به قصد شكر براى آن كه فلان معصیت را مرتكب شده روزه بگیرد كه حرام است به خلاف آن كه روزه بگیرد به شكرانه‏ آن كه ممنوع از فلان معصیت شود كه مانعى ندارد.[14]

 «پنجم» روزه‏ صمت كه نیّت كند امساك از تكلّم را در تمام روز یا آن كه نیّت كند امساك از مفطرات و امساك از تكلّم را با هم به خلاف آن كه امساك كند از كلام بدون آن كه جزء نیّت نماید هر چند بنا گذارد بر سكوت در روزه بدون آن كه امساك از آن را در نیّت داخل كند.

«ششم» روزه‏ وصال و آن امساك از مفطرات یك روز و یك شب تا سحر یا امساك دو روز و یك شب متّصل با قصد آن كه امساك شب هم، جزء روزه باشد. بلى، اگر بدون قصد امساك، شب افطار را تأخیر بیندازد تا سحر مانعى ندارد هر چند خلاف احتیاط است.

«هفتم» روزه‏ غیر واجب براى زن اگر مزاحم حق زوج باشد و احوط ترك آن است بدون اذن زوج هر چند مزاحم حق او نباشد، بلكه با نهى او احتیاط به ترك، ترك نشود.

«هشتم» روزه‏ غیر واجب براى مملوك اگر مزاحم حق مولى باشد و احوط ترك آن است بدون اذن مولى هر چند مزاحم حق او نباشد بلكه با نهى او احتیاط ترك نشود.

«نهم» روزه‏ غیر واجب براى فرزند در صورتى كه موجب اذیت والدین باشد.

«دهم» روزه‏ مریض و روزه‏ كسى كه مضرّ به او باشد.

«یازدهم» روزه‏ مسافر مگر در صورى كه استثناء شده و گذشت.

.«دوازدهم» روزه‏ تمام عمر حتى عیدین بنا بر آن چه در خبر وارد است و الّا محتمل است كه حرمت آن به سبب اشتمال بر روزه‏ عیدین باشد و بنا بر این گزینۀ مستقلی نیست.

روزه‏هاى مكروه:

 «اول» روزه‏ روز عاشورا. «دوم» روزه‏ روز عرفه براى كسى كه بترسد كه روزه، باعث ضعف او شود از دعایى كه افضل از روزه است و هم چنین مكروه است[15] روزه‏ آن اگر شك در هلال ذى حجه داشته باشد كه مبادا در واقع آن روز عید قربان باشد. «سوم» روزه‏ میهمان بدون اذن میزبان، بلكه با نهى او احوط ترك است بلكه بدون اذن نیز احوط ترك است. «چهارم» روزه‏ فرزند بدون اذن پدر بلكه احوط ترك آن است خصوصاً با نهى او بلكه اگر روزه باعث اذیت پدر باشد حرام است و ظاهر آن است كه روزه‏ پسرِ پسر نیز به حكم روزه‏ پسر است. و بهتر مراعات اذن مادر است و اگر باعث اذیت او باشد حرام است.

منابع:

[1] . پیامبر اسلام(ص) به امام علی(ع) فرمود: «روزه عید فطر، قربان، روزه وصال (روزه دو روز پشت سر هم بدون افطار)، روزه سکوت و روزه دهر حرام است»؛ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ‏4، ص 367، دفتر انتشارات اسلامی، قم‏، چاپ دوم، 1404ق‏

(2). شیخ صدوق، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 73، دار الشریف الرضی للنشر، قم، چاپ دوم، 1406ق.

[3]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ج 2، ص 87، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1413ق.

[4]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 4، ص 149، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.

[5]. سید ابن طاووس، رضی الدین علی، الاقبال بالاعمال الحسنة، ج 1، ص 318، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1409ق.

[6]. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 74.

[7]. من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 87.

(8). الاقبال بالاعمال الحسنة، ج 1، ص 325.

[9]. الکافی، ج 4، ص 149.

[10]. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 75.

(11). شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 2، ص 736، مؤسسة فقه الشیعة، بیروت، چاپ اول، 1411ق.

[12]. امام خمینی، تحریر الوسیلة، ج 1، ص 303، مؤسسه مطبوعات دار العلم، قم، چاپ اول، بی‌تا.

[13]. الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى،  ج‏۲، ص ۱۸۴؛ مجمع الرسائل (المحشى لصاحب الجواهر)، ج‏۱، ص ۴۶۸؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحكام الدین، ج‏۱، ص  ۱۳۹

[14]. الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏۲، ص  ۱۸۵

[15] . الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏۲، ص ۱۸۴؛ ترجمه و شرح تبصرة المتعلمین فی أحكام الدین، ج‏۱، ص ۱۳۸٫

 

 





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 6 مهر 1393 توسط : الف الف

آیا غسل زیارت برای زیارت مزار حضرت معصومه (س) وارد شده است؟ آیا نماز زیارت برای ایشان وارد شده است؟

برخی از مراجع عظام تقلید برای داخل شدن در حرم امامان (ع) و زیارت آنان غسل کردن را مستحب می دانند، ولی بعضی دیگر استحباب این غسل را به وسیله روایات ثابت نمی دانند و می گویند: اگر کسی بخواهد انجام دهد باید به قصد رجاء (به امید اینکه مطلوب باشد) و امید ثواب انجام دهد. اما در مورد غسل برای زیارت امام زاده ها و غیر معصومین؛ از جمله حضرت معصومه (س) باید به قصد رجاء باشد؛ زیرا روایتی در مورد غسل این بزرگواران وارد نشده است و در این مورد بین فقها از نظر فتوا اختلافی نیست.

برای زیارت پیامبر (ص) و ائمه (ع) دو رکعت نماز وارد شده است.[1]

گفتنی است که زائر می تواند هنگام زیارت حضرت معصومه (س) (قبل یا بعد از آن) دو رکعت نماز زیارت به نیّت قربة الى اللّه به جا آورد و ثواب آن را هدیه به کسی که زیارتش نموده و یا حضرت معصومه (س) نماید.

     در این جا به برخی فتاوا اشاره می شود:

    حضرت امام خمینی: برای داخل شدن در حرم امامان (ع) رجاءً غسل کند.

    حضرت آیة الله سیستانی: غسل برای زیارت معصومین از دور یا نزدیک، استحباب این غسل ها ثابت نیست و کسی که  می خواهد انجام دهد باید به قصد رجاء باشد.

حضرت آیة الله مکارم شیرازی: غسل کردن برای وارد شدن در مکان های مقدس به امید ثواب پروردگار مستحب است. از جمله برای داخل شدن در مکه و مدینه، یا برای داخل شدن در مسجدالحرام و مسجد پیغمبر اکرم (ص) و همچنین حرم امامان (ع).

حضرت آیة الله بهجت: پیش از داخل شدن ... در حرم امامان (ع) مستحب است انسان غسل کند.

حضرت آیة الله صافی: پیش از داخل شدن... در حرم امامان (ع) مستحب است انسان غسل کند.[2]

در مورد نماز زیارت برای حضرت معصومه (س) هم باید به قصد رجاء و ثواب بجا آورده شود.

حضرت آیة الله صافی: س 374: هنگام زیارت حضرت معصومه (س) دو رکعت نماز زیارت را به چه عنوان بخواند؟ (چون مى گویند براى ائمه وارد شده است).

جواب: نماز را بعنوان یک دستور از طرف شرع که در این مورد وارد شده باشد نخواند، بلکه نیّت کند دو رکعت نماز می خوانم قربة الى اللّه و ثواب آن را هدیه به حضرت معصومه (س) نماید.[3]

نماز زیارت حضرت معصومه(س) و چهارده معصوم(ع) چند ركعت است؟

متن پاسخ: نماز زیارت فقط برای ائمه معصومین وارد شده است كه برای همه دو ركعت است و می‏توان با هر سوره‏ای آن را خواند. البته خواندن برخی از سوره‏ها موجب زیاد شدن ثواب نماز می‏گردد، مثلاً در نماز زیارت حضرت رضا(ع) خواندن سوره یس در ركعت اول و خواندن سوره الرحمن در ركعت دوم سفارش شده است. [4] جهت آشنایی بیشتر با نماز هر یك از ائمه اطهار(ع) به مفاتیح‏الجنان مرحوم شیخ عباس قمی مراجعه فرمایید. البته باید توجه داشت كه روایت قطعی بر استحباب نماز خاص برای حضرت معصومه(س) نقل نگردیده است. اما برای همه درگذشتگان و به خصوص اولیاء الهی می‏توان و نیكو است كه دو ركعت نماز مستحبی خواند و ثواب آن را به آن شخص خاص اهدا كرد. 


پی‏نوشت‏ها: 

[1] مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج 99، ص 187؛ آیت الله بهجت، مناسک حج و عمره، ص 280.

[2] . رساله توضیح المسائل نه مرجع، تدوین و تطبیق: راشدی، حاج شیخ لطیف، راشدی، سعید، ص 367و 368، ذیل مسئله 645، انتشارات پیام عدالت، چاپ امیدوار، چاپ اول، 1385.

[3]  سایت حضرت آیة الله صافی گلپایگانی، بخش پرسش و پاسخ، سؤالات فقهی، نماز مستحبی، سؤال 374.

[4] - مفاتیح‏الجنان، ص 915. 

 





برچسب ها: نماز، غسل، زیارت، حضرت معصومه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 9 شهریور 1393 توسط : الف الف

اگر بعد از وضو،در اعضا مانعی ببینیم،چه کنیم؟

همه مراجع(به جز سیستانی،مکارم و وحید): اگر ندانید موقع وضو بوده یابعد پیدا شده،وضویتان صحیح است؛ولی اگر در دقت وضو، به مانع توجه

نداشته اید، بنابر احتیاط واجب،دوباره وضو بگیرید.آیات عظام مکارم و وحید خراسانی : اگر ندانید موقع وضو بوده یا بعد پیدا شده،وضویتان صحیح است؛ولی اگر در هنگام وضو به آن توجه نداشته اید،باید دوباره وضو بگیرید!

آیة الله سیستانی:اگر ندانید موقع وضو بوده یا بعد پیدا شده،وضویتان صحیح است؛ولی اگر در وقت وضو،به مانع توجه نداشته اید،بنابر احتیاط مستحب دوباره وضو بگیرید!

مداد چشم و ریمل،در هنگام وضو چه حکمی دارد؟

همه مراجع:برای وضو،ریمل و مداد بیرون چشم_اگر جرم داشته باشد_باید برطرف شود؛ولی مقداری که داخل چشم است،برطرف کردن آن لازم نیست.تبصره.بعد از برطرف کردن جرم مواد آرایشی،باقی ماندن رنگ آن مانع وضو نیست.(1)

حکم اکستنشن مژه(کاشت مژه مصنوعی) چیست؟

 

با سلام. حکم اکستنشن مژه(کاشت مژه مصنوعی) چیست؟ به این صورت که هر تار از مژه مصنوعی را با چسب مخصوص به یک تار از مژه انسان می‌‌چسبانند. و تا 6 ماه هم دوام داشته و با شستشو از بین نمی‌‌رود.

پاسخ اجمالی

هر چند این عمل به خودی خود اشکالی ندارد، اما چنانچه مانع رسیدن آب به مژه‌ها -هر چند به نحو جزئی- شود، و برداشتن آن در هنگام وضو یا غسل ممکن نبوده و یا همراه با حرج و مشقت باشد، جایز نیست. در هر حال، کسی که چنین عملی انجام داده است، چنانچه نتواند در وقت وضو یا غسل آن مانع را بر طرف کند و یا بر طرف کردن آن مشقت داشته باشد، باید به وظیفه غسل و وضوى جبیره‌اى عمل کند؛ یعنى با دست مرطوب، مانع را مسح نماید.
البته، برخی
(2) از فقها در این باره می‌گویند، اگر چسب، قسمت انتهای مژه را نگیرد و روی پوست نریزد مانع وضو و غسل نیست که شاید فرض نادر ی باشد.
ضمائم:
پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:
(3)
حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):
اگر درآوردنش هنگام وضو و غسل برای او ممکن بوده و حرج و مشقت نداشته باشد، وضو و غسل با وجود چنین مانعى باطل است و اگر درآوردنش ممکن نباشد و یا همراه با حرج و مشقت باشد، ایجاد چنین مانعى که موجب تبدّل وظیفه وضو و غسل به وضو و غسل جبیره‌اى مى‌شود، چنانچه در غیر وقت نماز باشد، مانع ندارد ولى در وقت نماز باید وضو یا غسل را انجام دهد سپس مبادرت به ایجاد مانع نماید، و چنانچه نتواند در وقت وضو یا غسل آن مانع را برطرف کند و یا بر طرف کردن مانع حرج و مشقت داشته باشد، باید به وظیفه غسل و وضوى جبیره‌اى عمل کند؛ یعنى با دست مرطوب مانع را مسح نماید.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
در صورتی که مانع رسیدن آب به بدن نباشد اشکالی ندارد و اگر مانع باشد تنها در صورت ضرورت جایز است، و در این صورت حکم جبیره دارد.
حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):
اگر مانع رسیدن آب به مژه‌ها هر چند به نحو جزئی شود جایز نیست.
حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):
چنانچه مانع وصول آب به پوست و مواضع غسل یا وضو باشد اشکال دارد و برای غسل یا وضو باید ازاله شود.
حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):
چنانچه توسط نامحرم بوده و یا مانع از رسیدن آب در وضو و غسل به بدن باشد حرام است ولی در صورت ارتکاب، باید علاوه بر وضو و غسل جبیره‌ای احتیاطاً تیمم بدل از غسل یا وضو نیز بنماید.
 

سئوال:

شنیده ام یکی از مراجع تقلید فرموده اند: با لاک ناخن نماز خواندن مانعی ندارد اگر امکان دارد نام مرجع مورد نظر و حکم ایشان را به طور کامل بیان می فرمایید؟

پاسخ اجمالی

تمام مراجع معظم تقلید در شرایط وضو فرموده اند: یکی از شرایط صحیح بودن وضو این است که مانعی از رسیدن آب بر عضوی که باید در وضو شسته یا مسح شود نباشد. بنا براین قبل از وضو باید هر چیزی که مانع رسیدن آب به اعضاء وضو است برطرف شود و از آن رو که لاک ناخن و رنگهایی که دارای جرم هستند مانع رسیدن آب می شوند باید از اعضاء وضو  بر طرف شوند و الا وضو باطل است.[1]

ولی اگر بعد از وضو گرفتن از این رنگ ها استفاده کند در نماز اشکالی ندارد. هم چنین اگر لاک روی ناخن انگشتان پا باشد بر طرف کردن لاک یک انگشت از هر پا برای وضو کافی است و لازم نیست لاک همه انگشتان پا برطرف شود.[2]

سئوال :فردی که به دلایلی همچون ریزش مو ناچار به استفاده از کلاه گیس است، برای اعمالی همچون وضوء، غسل و به جا آوردن نماز چه باید بکند؟

جوانی هستم که به دلایلی همچون ریزش مو ناچارم از کلاه گیس استفاده کنم، حال برای وضوء (البته برای غسل آن را جدا می کنم) می بایست هر دفعه چسبی را که با آن کلاه گیس را بر روی سر خود نگه داشته ام برداشته و مسح نمایم. این کار باعث عسر و حرج شدید برای این جانب شده و نیازمند آن است که هر دفعه چسب جدید استفاده کنم که از لحاظ اقتصادی و مشکلات دیگری نمی توانم این کار را انجام دهم. حال با توجه به موارد مذکور می توانم بر روی کلاه گیس مسح نمایم.

پاسخ تفصیلی

از آن جا که خواستار پاسخ فقهی در سؤال مذکور می باشید، لازم دانستیم از دفاتر مراجع در این خصوص استفتا نماییم که پاسخ آنان به شرح زیر است:

دفتر حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی):

موى مصنوعى اگر به نحو کلاه گیس باشد، واجب است براى غسل آن را بردارد، ولى اگر موى مصنوعى بر پوست سرکاشته شده باشد و برداشتن آن از جلوى سر باعث عسر و حرجى شود که عادتاً قابل تحمل نیست، غسل با آن مجزى است.

دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مدظله العالی): به مقداری که موجب عسر و حرج می شود می توانید بر روی آن مسح کنید.

آیا با داشتن ریمل وضو صحیح است؟

ریمل دارای جرم بوده و مانع رسیدن آب به اعضای وضو یا غسل است، پس جهت وضو یا غسل باید بر طرف شود.

سئوال :خانمهایى که براى مجلس عروسى و مانند آن آرایش مى‏کنند؛ آیا جایز است به جاى وضو تیمم کنند؟

 همه مراجع: خیر، باید موانع وضو را برطرف کنند و وضو بگیرند. (توضیح‏المسائل مراجع، موارد تیمم)

میشه روی آرایش مختصر وضو گرفت؟

 همه مراجع: اگر جرم داشته باشد، مانع است و باید براى وضو، برطرف شود}امام، استفتاءات، ج 1، س 41؛ آیت‏الله صافى، جامع الاحکام، ج 1، س 93؛ آیت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 124؛ آیت‏الله خامنه‏اى، اجوبه الاستفتاءات، س 141؛ آیت‏الله تبریزى، استفتاءات، س 176؛ آیت‏الله مکارم، استفتاءات، ج 2، س 55؛ دفتر آیت‏الله بهجت، آیت‏الله وحید، آیت‏الله سیستانى و آیت‏الله نورى تبصره. آیت‏اللّه مکارم مى‏گوید: در مورد جوهر خودکار به این نتیجه رسیده‏اند که جرم ضعیفى دارد و مانع از رسیدن آب به پوست نیست. }استفتاءات، ج 2، س 55.{ (4)

آیا ترشحات چشم، مانع وضو یا غسل است؟

پاسخ اجمالی

1. یکی از شرایط صحت وضو و غسل، این است که مانعی از رسیدن آب به اعضای وضو و غسل نباشد.[1]  
2. ترشحات (قی چشم) که گاهی از چشم خارج می‌شود؛ چنان‌چه پس از بسته شدن چشم، این ترشحات پیدا و آشکار باشد، باید در وقت وضو برطرف شود. و پس از وضو اگر شک کرده که مانع بوده یا نه، بنابر احتیاط وضو را اعاده نماید.
[2]
3. همچنین اگر از کِرِم و دارویی استفاده شود که مانع رسیدن آب به پوست بدن باشد، باید قبل از وضو و غسل آن را برطرف نمود.

 

منابع :

1)منبع:کتاب"رساله دانشجویی"__سید مجتبی حسینی

[2] توضیح المسائل مراجع مطابق با فتوای 12 تن از مراجع، ج 1، ص 163 و 173 و 187 و 188 و 217، چاپ سوم، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین قم 1378، ش، استفتائات مقام معظم رهبری، ص 23، سؤال 114، ترجمه فارسی، چاپ 22، بهار 1384، ش، نشر بین الملل استفتائات فاضل لنکرانی، ص 49، ج 1، چاپ اول انتشارات مهر، سال 1375 قم.

[3]: امام خمینی، تحریر الوسیله، ج 1 ، کتاب طهارت،ص 24، مسأله 14و 15 و 16.

4) پرسمان دانشجویی

 

 

 
 
 





برچسب ها: کتاب رساله ی دانشجویی، کتاب سید مجتبی حسینی، احکام وضو، حکم مداد چشم در وضو، حکم ریمل در وضو،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 29 مرداد 1393 توسط : الف الف

  مراجع عظام تقلید پیرامون زکات فطریه احکامی را در استفتائات خود به مقلدین ارائه کرده‌اند؛ که در این بخش قسمتی از این احکام از نگاه مراجع مختلف بررسی می‌شود.

   مقام معظم رهبری

  موعد پرداخت زکات فطره از غروب روز آخر ماه مبارک رمضان تا ظهر روز عید است و برای کسانی که در نماز عید فطر شرکت می‌کنند،‌ بهتر است قبل از نماز    عید   این مبلغ را پرداخت و یا از مجموع اموالشان جدا کنند.

   افرادی که خودشان فقیری را می‌شناسند و از نیازمندی او اطمینان دارند می‌توانند مبلغ فطریه را به او بپردازند. البته این افراد باید فقط طعام یا پول معادل آن را به فقیر بپردازند و چیزی غیر از طعام و پول مثل لباس و وسایل منزل پذیرفته نیست. همچنین کسانی که از سادات نیستند نمی‌توانند زکات‌شان را به سادات فقیر بپردازند. بنابراین شخصی که سید نیست، ولو همسر او سید باشد، نمی‌تواند زکاتش را به سید فقیر بدهد؛ چرا که ملاک فرد پرداخت کننده است. همچنین فرد دریافت کننده اگر آقایی سید و فقیر باشد، او نمی‌تواند زکات فطره‌ی افراد غیر سید را دریافت کند.

فطره میهمانی که فقط شب عید فطر میهمان است بر صاحب خانه واجب نیست و باید خود میهمان فطره خود را بدهد.

    سئوال: آیا در شب عید فطر، فطریه مهمان، به عهده صاحب‌خانه است؟

   حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):
      میهمان اگر نانخور صاحب‌خانه محسوب شود کفاره او به عهده‌ی میزبان است مگر اینکه _میهمان_فطریه را به وکالت از طرف او پرداخت نماید. توجه داشته      باشید میهمان با یک شب نانخور محسوب نمی‌شود و فطریه به عهده سال گذشته فطریه خود و چند تن از خانواده را نذر زلزله زده‌های آذربایجان کردیم و مشکلی   پیش آمد که نتوانستیم مبلغ مورد نظر را آنجا هزینه کنیم. الآن آن مبلغ مهیا است ولی در نزدیکی ما خانواده‌ای هست که وضع مالی آنها معمولی است  و چند وقتی است ورشکسته شده‌اند و کلی قسط و بدهی دارند آیا می‌شود آن مبلغ را به عنوان کمک به آنها پرداخت کرد؟

  حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):
 مخالفت با نذر صحیح که با صیغه تحقق یافته موجب کفاره است.

    آیت الله سید علی خامنه ای

   مومنین میزان فطریه امسال را در شهر تهران 5000 تومان و در شهرستان ها نیز 4500 تومان پرداخت کنند و همچنین بر مبنای قوت غالب برنج نیز باید معادل سه کلیو گرم بر مبنای قیمت عرفی را پرداخت نمایند

     آیت الله سیستانی

   کسى که موقع غروب شب عید فطر، بالغ و عاقل است و بیهوش و فقیر و برده نیست، باید براى خودش و کسانى که نان خور او هستند، هر نفرى یک صاع که  گفته مى‏شود تقریبا سه کیلو است از غذاهاى معمول در شهرش مانند گندم یا جو یا خرما یا کشمش، یا برنج یا ذرت به مستحق بدهد، و اگر بجاى آن پول هم بدهد، کافى است. زکات فطره را بنابر احتیاط واجب، باید فقط به فقرا داد. و منظور فقراى شیعه است که داراى شرایط در مستحقین زکات مال هستند، و چنانچه در شهر از فقراى شیعه کسى نباشد مى‏توان آن را به فقراى دیگر مسلمانان داد، ولى در هر صورت نباید به ناصبى داده شود. همچنین کسى که سید نیست، نمى‏‌تواند به سید فطره بدهد، حتى اگر سیدى نان خور او باشد، نمى‌‏تواند فطره او را به سید دیگرى بدهد.

آیت الله  سیستانی

  دفتر حضرت آیت الله سیستانی قیمت زکات فطره بر اساس قوت غالب گندم را نفری 4000 تومان و بر اساس قوت غالب برنج را نفری 20000 تومان اعلام کرد

آیت الله نوری همدانی

کسی که نان خور پدر به حساب می آید فطریه‌اش به عهده پدر است و اگر هزینه آنان به عهده اداره مربوطه باشد زکات فطره بر کسی واجب نیست. همچنین کسی که سید نیست نمی تواند به سید فطره بدهد. احتیاط مستحب آن است که مبلغ فطریه فقط به فقرای شیعه داده شود و در این راه مصرف شود.

بر اساس فتوای آیت الله نوری همدانی، زکات فطره امسال بر مبنای قوت غالب گندم مبلغ پنج هزار تومان (5000 تومان) و بر اساس قوت غالب برنج، با توجه به تفاوت قیمت برنج به طور میانگین مبلغ پانزده هزار تومان (15000 تومان) اعلام شده است.

همچنین کفاره روزه غیر عمد روزی هزار و دویست تومان (1200 تومان) است که باید به صورت نان تهیه و پرداخت شود، همچنین کفاره روزه عمد مبلغ هفتاد و دو هزار و پانصد تومان (72500 تومان) است

آیت‌الله مکارم شیرازی

کسانی که درآمدشان نسبت به مخارجشان، در حد زندگی متعارف شرع کافی باشد، حال این شخص کارگر،کارمند،کشاورز،کاسب و ... باشد،‌ باید فطریه بدهد. کسانی هم که درآمدشان به مخارجشان نخورد،‌ مانند این که درآمدش 19 و خرجش 20 باشد. این شخص فقیر شرعی است و می‌تواند فطریه بگیرد؛ البته منظور زندگی بدون ریخت و پاش و تجملات است. همچنین زکات فطره برای شیعیان نیازمند باید مصرف شود. اما در صورت داشتن این شرط مثلا می توان به زلزله زدگان نیز پرداخت کرد.

   پرداخت فطریه به نزدیکان: اینکه شخصی بخواهد برای کمک به خویشاوند خود در شهر دیگر، زکات خود را برای او بفرستد، نمی‌تواند، مگر این که در شهر فقیر   نباشد؛    البته راهکاری در این عرصه وجود دارد به این صورت که یکی از دوستان فرد که در آن منطقه زندگی می‌کند، زکات فطریه او را بدهد، و این شخص، بعد‌ها بدهی خود را به آن شخص پرداخت کند. همچنین سرباز هم برای فطریه دادند اگر تمکن مالى داشته باشد، بنابر احتیاط واجب خودش باید بپردازد.

سئوال: آیا در شب عید فطر، فطریه مهمان، به عهده صاحب‌خانه است؟

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
      فطره میهمان بر عهده صاحبخانه نیست، مگر اینکه برای چند شب میهمان او باشد، به طوری که نان خور او محسوب شود.

    بر اساس فتوای آیت الله مکارم شیرازی، زکات فطره امسال بر مبنای قوت غالب گندم مبلغ چهار هزار و پانصد تومان (4500 تومان) و بر اساس قوت غالب برنج، مبلغ پانزده هزار تومان (15000 تومان) اعلام شده است.

   کفاره روزه غیر عمد مبلغ هزار و پانصد تومان (1500 تومان) است که باید به صورت نان تهیه و پرداخت شود، همچنین کفاره روزه عمد مبلغ نود هزار تومان (90000 تومان) است

آیت الله صافی گلپایگانی

   زکات فطره بنابر احتیاط واجب باید به فقرای شیعه برسد و اگر به سازمان‌ها و موسسات خیریه داده می شود، یقین کند که بدون کم و زیاد در مورد فقیر شیعه صرف شود. همچنین زکات فطره را نمی‌توان به واجب النفقه، مانند فرزند، زن، پدر یا مادر حتی اگر مستحق باشند، داد.

    مستحب است در دادن زکات فطره، خویشان فقیر خود را بر دیگران مقدم بدارد و بعد همسایگان فقیر را، بعد اهل علم فقیر را ولی اگر دیگران از جهتی برتری داشته باشند، مستحب است آنها را مقدم بدارد.

  اگر بعد از مغرب شب عید فطر بچه‌دار شود، واجب نیست فطره او را بدهد؛ اگرچه مستحب است فطره کسانی را که بعد از مغرب تا پیش از ظهر روز عید نان خور او حساب میشوند بدهد. درمورد فطریه سرباز در حال خدمت هم در صورت تمکّن مالی فطریه را باید خودشان بپردازند.

 نظر آیت الله صافی پیرامون میزان فطریه‌ این است كه مؤمنان مبلغ معادل 3 كیلوگرم گندم یا برنج را به عنوان قوت غالب بپردازند.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 6 مرداد 1393 توسط : الف الف

 زکات فطریه پاسخ مومنان به مطالبه خداوند است که باید بعد از اتمام ماه مبارک رمضان برای رفع فقر فقرا پرداخت شود و این یکی از اقدام‌های واجب است که خداوند مکلفان آن را موظف به انجام آن کرده است. از آنجایی که فطریه از انواع زکات است، «زکات فطریه» نامیده می‌شود. زمان محاسبه‌ زکات فطریه شب عید فطر است و بر کسانی واجب است که که قبل از غروب شب عید فطر، "بالغ" و "عاقل" و "غنى" باشند. البته منظور از «غنی»، ثروتمند و متمول نیست، بلکه یعنی کسانی که کار یا درآمد یا زندگی متعارفی دارند و می‌‏توانند زندگی خود را اداره کنند و نان خور فرد دیگری نیستند.

  به مومنان دستور داده شده است تا از طعامی که خودشان بهره می‌گیرند به فقرا نیز بدهند؛ این عمل برای آن است که قرآن و اسلام می‌خواهد خلاهایی که میان افراد ثروتمند و فقیر وجود دارد با این عمل برطرف شود. پرداخت زکات فطریه در جلب رضایت خداوند نقش بسیاری دارد و در روز عید سعید فطر با شادابی و احساس شادمانی از این که زکات فطریه را با شرایط و ویژگی‌های خاصی که خداوند دستور داده پرداخت کرده‌ایم، شکر می‌کنیم. یکی از این واجبات مالی که در هر سال بعد از اتمام ماه مبارک رمضان واجب می‌شود «زکات فطره» است که در این یادداشت به احکام فقهی آن می‌پردازیم.* زکات فطره بر چه کسانی واجب است؟ اگر کسی موقع غروب شب عید فطر (که فردای آن شب، روز عید است) بالغ، عاقل و هوشیار باشد و همچنین فقیر نباشد باید برای خود و همه کسانی که نانخور او هستند (یعنی در نظر مردم تحت سرپرستی اقتصادی او هستند و روزگارشان از دارایی او تامین می‌شود) زکات فطره پرداخت کند.

حتی اگر نامسلمان هم نانخور مسلمان باشد باید به ازای او هم زکات فطره پرداخت شود.

* قصد قربت در پرداخت زکات فطره چون زکات فطره از عبادات مالی است، باید با قصد قربت به پروردگار پرداخت شود.

   * زکات کسانی که سرپرست خود را از دست داده‌اند زکات فطره به قدری اهمیت دارد که اگر سرپرست خانواده‌ای بعد از غروب آفتاب از دنیا برود فطره او و نانخورهایش را از مال او پرداخت می‌کنند. اما اگر قبل از غروب آفتاب وفات کند لازم نیست فطره شخص وفات شده یا نانخورهایش را از مال او بدهند ولی اگر ورثه، فقیر نباشند فطره هر یک از آنها بر خودشان واجب است.

* مقدار زکات فطره زکات فطره به ازای هر نفر سه کیلو (یک صاع) گندم یا جو یا خرما یا برنج یا کشمش یا ذرت و مانند آن است.

  البته بهتر است موردی را از میان اینها انتخاب کند که اکثر مردم آن منطقه یا شهر از آن بیشتر تناول می‌کنند. (برخی از مراجع تقلید، مقدار یک صاع را بیش از سه کیلو می‌دانند که مقلدین آنها باید مراعات کنند.)

 





برچسب ها: زکات - فطریه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 6 مرداد 1393 توسط : الف الف

سؤال۲۶: کسی که پیش از اذان صبح با حالت احتلام از خواب بیدار می­ شود، آیا می ­تواند تا اذان، غسل نکند و تیمم کند؟

همه­ ی مراجع: اگر غسل را به تأخیر بیندازد تا جایی که وقت تنگ شود، گناه کرده است. در این صورت باید پیش از اذان صبح، تیمم کند و روزه­ ی او صحیح است.

سؤال۲۷: اگر شخصی بعد از اذان صبح، محتلم شود و تا غروب غسل نکند؛ آیا اشکالی به روزه­ ی او وارد می­ شود؟

همه­ ی مراجع: خیر؛ لازم نیست فوری غسل کند و روزه­ ی او صحیح است؛ ولی برای نماز باید غسل کند.

سؤال۲۸: چندین سال با حال جنابت، روزه گرفتم و نماز خواندم؛ در حالی که نمی ­دانستم جنب باید غسل کند، تکلیف چیست؟

آیات عظام امام خمینی، خامنه­ ای، تبریزی، مکارم و وحید: نماز و روزه­ هایی را که در جنابت انجام داده ­اید، باید قضا کنید.

آیات عظام سیستانی، صافی و فاضل: اگر در یاد گرفتن مسائل کوتاهی نکرده ­اید، روزه ­ها صحیح است و قضا ندارد؛ ولی نمازهایی را که در حال جنابت خوانده ­اید، باید قضا شود.

آیت الله نوری: روزه ­ها صحیح است و قضا ندارد؛ ولی نمازهایی را که در حال جنابت خوانده­ اید، باید قضا کنید.

تبصره: طهارت نسبت به نماز شرط واقعی است؛ از این رو اگر از روی ناآگاهی بدون طهارت نماز بخواند، نمازش باطل است.

 سؤال۲۹: اگر کسی به عمد روزه­ ی خود را در ماه مبارک رمضان، به وسیله­ ی استمنا باطل کند، چه حکمی دارد؟

همه­ ی مراجع (بجز آیات عظام خامنه­ ای، سیستانی و صافی): علاوه بر قضا، بنابر احتیاط واجب، باید کفاره­ ی جمع (۶۰ روزه و اطعام ۶۰ فقیر) بپردازد.

آیات عظام خامنه ­ای و سیستانی: علاوه بر قضا، کفاره دارد و بنابر احتیاط مستحب، کفاره­ ی جمع (۶۰ روزه و اطعام ۶۰ فقیر) بپردازد.

سؤال۳۰: کسی که بدون قصد بیرون آمدن منی درماه رمضان، با خودش بازی کند و ناخود آگاه منی از او خارج شود؛ آیا روزه ­اش باطل می­شود؟

همه­ ی مراجع: اگر احتمال می ­داده که با این کار منی از او بیرون می ­آید، روزه­ اش باطل می­ شود.

سؤال۳۱: اگر با قصد خروج منی، خود ارضایی کند؛ در صورتی که به حدّ خروج منی نرسد، آیا روزه را باطل می­ کند؟

آیات عظام امام خمینی، خامنه ­ای و فاضل: خیر روزه ­اش باطل نمی ­شود.

آیات عظام بهجت، صافی، مکارم و نوری: اگر به قصد بیرون آمدن منی، خود ارضایی کند، روزه­ اش باطل می­ شود؛ هر چند منی از او بیرون نیاید.

آیت الله سیستانی: اگر به قصد بیرون آمدن منی خود ارضایی کند ـ هر چند منی از او بیرون نیاید ـ بنابر احتیاط واجب، روزه را تمام کند و بعد از ماه رمضان قضا نماید.

سؤال۳۲: اگر کسی درماه مبارک رمضان آیه­ ی قرآن یا حدیث را به طور سهوی غلط بخواند، تکلیف روزه­ اش چیست؟

همه­ ی مراجع: روزه ­اش باطل نمی ­شود؛ ولی سعی کند قرآن یا حدیث را درست بخواند.

سؤال۳۳: اگر گرفتن روزه باعث شود که بیماری دیرتر بهبود یابد، تکلیف چیست؟

همه­ ی مراجع: نباید روزه بگیرد.

سؤال۳۴: اگر بیمار با اعتقاد به اینکه روزه برایش ضرر دارد، روزه بگیرد حکم چیست؟

همه ­ی مراجع: اگر روزه بگیرد، صحیح نیست و باید پس از ماه رمضان آن را قضا کند.

سؤال۳۵: کسی که می ­داند یا احتمال قوی می­ دهد که اگر روزه بگیرد، به زخم معده یا سنگ مثانه دچار می ­شود؛ آیا روزه بر او واجب است؟

همه ­ی مراجع: اگر احتمال عقلایی می­ دهد، روزه بر او واجب نیست.

سؤال۳۶: کسی که ناراحتی کلیه دارد و باید برای جلو گیری از آن در طول روز، چندین بار آب و مایعات استفاده کند، حکم روزه­ ی او چیست؟

همه­ ی مراجع: اگر برای جلوگیری از بیماری کلیه، نیاز به نوشیدن آب یا سایر مایعات در طول روز باشد، روزه گرفتن بر او واجب نیست.

سؤال۳۷: بیماری که در طول روز تنها به خوردن چند قرص نیاز دارد، درصورتی که گرفتن روزه برایش ضرر ندارد؛ آیا خوردن تنها چند قرص روزه را باطل می­ کند؟

همه ­ی مراجع: آری روزه ­ی او باطل می­ شود.

سؤال۳۸: روزه گرفتن برای زن باردار ـ که نمی­ دانسته روزه برای جنین ضرر دارد ـ چه حکمی دارد؟

همه­ ی مراجع: اگر بر اثر روزه، خوف ضرر بر جنین داشته باشد، نباید روزه بگیرد.

سؤال۳۹: زن بارداری که به جهت حمل و شیردهی نتوانسته روزه­ ی ماه رمضان و قضای آن را بگیرد؛ آیا تکلیف قضا از او ساقط می ­شود و حکم مریض را دارد؟

همه­ ی مراجع: خیر، هر زمان که توانایی پیدا کرد، باید روزه­ ها را قضا کند و حکم مریض را ندارد.

سؤال۴۰: اگر کسی در ایام عادت، از قرص یا آمپول جلوگیری استفاده کند؛ روزه ­ی او صحیح است؟

همه­ ی مراجع: اگر عادت نشود، روزه صحیح است.

سؤال۴۱: دختر که به حدّ بلوغ رسیده، ولی به واسطه ­ی ضعف بنیه، نمی­ تواند روزه بگیرد و قضای آن را تا دو سه سال به جا آورد، تکلیف او چیست؟

همه­ ی مراجع (بجز آیات عظام مکارم و تبریزی): اگر گرفتن روزه برای او ضرر دارد، یا تحمل آن برایش زحمت و مشقت زیاد دارد، روزه بر او واجب نیست؛ ولی ترک آن به صرف برخی عذرها، جایز نیست و هر زمان توانست باید قضای آن را به جا آورد.

آیت الله مکارم: در فرض یاد شده، روزه بر او واجب نیست و باید برای هر روز یک مُد طعام بدهد و قضای این روزه­ها هم بر او واجب نیست.

سؤال۴۲: کسی که از روی عمد روزه ­های خود را نگرفته تکلیفش چیست؟

همه­ ی مراجع: هر مقدار از روزه­ ها را که نگرفته، باید قضا کند و افزون بر آن، برای هر روز نیز باید کفاره بدهد؛ یعنی، دو ماه روزه بگیرد، یا شصت فقیر را سیر کند و یا به هر کدام یک مد (تقریبا ده سیر) طعام (گندم یا جو و مانند آن) به آن ها بدهد.

سؤال۴۳: آیا کسی که از روی عمد و در ملأ عام، روزه خواری می­ کند، تعزیر دارد؟

همه­ ی مراجع: افزون بر قضا و کفاره، تعزیر نیز دارد که مقدار آن، برای بار اول و دوم ۲۵ تازیانه است و به نظر عده­ ای، اندازه­ ای برای آن مشخص نشده و با نظر و تشخیص حاکم شرع تعیین می ­گردد. اگر بعد از تعزیر اوّل و دوم، برای مرتبه ­ی سوم روزه خواری کند، حکمش قتل است.

سؤال۴۴: آیا می ­توان درماه رمضان برای فرار از روزه مسافرت کرد؟

همه­ ی مراجع: مسافرت کردن در ماه رمضان ـ هر چند به عنوان فرار از روزه باشد ـ اشکال ندارد؛ ولی این امر تا قبل از روز بیست و سوم مکروه است.        

   سوال45: کشیدن سرمه به چشم در ماه مبارک رمضان آیا باعث ابطال روزه می شود؟

جواب: سرمه کشیدن در ماه مبارک رمضان مکروه است و مبطل روزه نیست. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 961، م 1657)

سوال46: کسی که شغل او نجات غریق است و با توجه به این که این عمل واجب است اگر این نجات دادن غریق در حال روزه انجام گیرد چه حکمی دارد؟

جواب: اگر روزه دار سر را زیر آب کند اگر چه برای نجات غریق باشد، روزه اش باطل می شود و باید بعدا قضای آن را بگیرد لکن چون معذور بوده و قصد نجات غریق داشته است کفاره بر او واجب نیست. (ر.ک: توضیح المسائل 12 مرجع، ج 1، ص 943، م 1618)

سئوال 47: آیا اهدای خون باعث باطل شدن روزه می شود ؟ 
جواب : اهدای خون جزو مبطلات روزه نیست . اما کاری که موجب ضعف بشود کراهت دارد مثل خون گرفتن . اگر جان کسی در خطر باشد که شما بتوانید با اهدای خون خودتان او را نجابت بدهید ، در اینجا خون دادن واجب است . اگر اهدای خون کردید و ضعف بر شما غالب شد ، روزه تان را افطار کنید و شما بخاطر این کار ثواب زیادی می برید.

سوال 48: اگر در هنگام روزه ناخودآگاه حدیثی را بگوییم که بعدا بفهمیم که این حدیث جعلی بوده است ، آیا روزه ی آن روز قبول است ؟
جواب : یکی از مبطلات روزه نسبت دروغ دادن به خدا و ائمه است . ولی این مورد جزو مبطلات روزه نیست زیرا ایشان ناخودآگاه گفته است و نمی دانسته که حدیث جعلی است.

 سوال 49:اگر ما روزه باشیم و در جایی باشیم که غیبت می کنند و وقتی به آنها اعتراض   می کنیم باز به کار خودشان ادامه می دهند ، در اینجا تکلیف ما چیست ؟ 
جواب : انسان در ماه رمضان باید سعی کند که غیبت را ترک کند و بعد از ماه رمضان هم غیبت نکند . اگر ماه رمضان این اثر را نداشته باشد که ما گناهان مان مثل غیبت کردن را کنار بگذاریم ، معلوم نیست که روزه ی ما قبول باشد . غیبت از گناهان کبیره است . گناه غیبت تنها مربوط به غیبت کننده نیست بلکه کسی که غیبت را هم می شنود گناهکار است . ما نه باید پشت سر دیگران حرفی بزنیم که غیبت بشود نه باید غیبت را گوش کنیم . ما باید مجلسی که در آن غیبت می کنند ترک کنیم یا بحث را عوض کنیم . حالا ممکن است که این محل کار باشد ولی باز باید برای آن فکری بکنید که هم کارتان را انجام بدهید و هم غیبت را نشنوید .

سوال 50:آیا در ماه رمضان از نظر شرعی درست است که شب ها مثلا ساعت 12 الی 1 شب، سحری را بخوریم تا سحری بیدار نشویم و روزه بگیریم؟ و نماز صبح را هم قضا بخوانیم؟

هیچگونه مانع شرعی ندارد و روزه ی آن شخص صحیح می باشد. اما در روایات و احادیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم در رابطه با بیدار شدن به وقت سحر و خوردن سحری تأکید بسیاری شده است. لذا بیدار شدن به وقت سحر و خوردن سحری از اجر و ثواب و همچنین از برکت زیادی برخوردار است اما در مورد خوابیدن و قضا شدن یک نماز صبح فقط کافی است که بگوییم عذابی که خداوند برای آن شخص در نظر گرفته است ، ماندن در آتش جهنم به مدت 360 هزار سال می باشد

نکته : برای روزه ، سحری خوردن واجب نیست بلکه مستحب است . اگر شما نیت روزه داشته باشید و بدون سحری خوردن هم روزه بگیرید روزه تان صحیح است . ولی مواظب سلامتی خودتان هم باشید




داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 14 تیر 1393 توسط : الف الف
  • تعداد کل صفحات : 3  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3